In dit gastenboek kan u, als u dat wenst, uw mening, ervaringen en tips delen …
Ja zelfs vragen stellen … probeer gerust de analyse onderuit te halen !
14 berichten.
schreef op 22 februari 2025 om 08:37 uur :
In de reportage van Nieuwsuur (NPO2) werd Kurt Impens opgevoerd met zijn theorie over de diefstal van De Rechtvaardige Rechters. Daarin suggereerde hij dat leden van de Kerk een actieve rol speelden om verloren katholieke spaargelden te compenseren. Volgens Impens steunt deze hypothese op archiefmateriaal.
De vraag die zich hierbij stelt, is in welke mate Impens zich daadwerkelijk baseert op controleerbare, verifieerbare documenten – bijvoorbeeld brieven, notariële stukken of correspondentie tussen kerkelijke functionarissen die expliciete aanwijzingen bevatten. Evenzeer rijst de vraag hoe dit bronnenmateriaal methodologisch en inhoudelijk verschilt van eerdere theorieën, zoals die in het verleden onder meer door Paul De Ridder werden geformuleerd.
.
De vraag die zich hierbij stelt, is in welke mate Impens zich daadwerkelijk baseert op controleerbare, verifieerbare documenten – bijvoorbeeld brieven, notariële stukken of correspondentie tussen kerkelijke functionarissen die expliciete aanwijzingen bevatten. Evenzeer rijst de vraag hoe dit bronnenmateriaal methodologisch en inhoudelijk verschilt van eerdere theorieën, zoals die in het verleden onder meer door Paul De Ridder werden geformuleerd.
.
Beheerdersantwoord van: A.M.D.G
Beste Maarten,
Sorry voor het wachten ...
Er bestaan m.i. geen geloofwaardige aanwijzingen dat geestelijken bij de zaak betrokken zouden zijn, noch dat de diefstal bedoeld was om, vanuit het bisdom, verloren beursbeleggingen te recupereren. Ook voor de namen die als mogelijke daders worden genoemd, ontbreekt elk bewijs. Zulke beweringen blijken vooral voort te vloeien uit allerlei oude, nooit bewezen theorieën.
Mogelijks is de oorsprong van deze theorie en het boek "De Verbluffende Waarheid" terug te leiden tot de "theorie" van de Hasseltse Maurits Descamps uit 1965. Deze 'theorie" was gebaseerd op helderziendheid van een Londense paragnost, naderhand de speculaties van de Wetterse oogarts Jozef Van De Velde.
De familie Hye-Hoys (en specifieker dochter Marie-Henriette Hye-Hoys) waar Kurt het over heeft woonde destijds te Gent, Geldmunt nr 8. Deze familie had z'n zomerverblijf te Oosterzele, Betsberg.
Zie duiding in “Theorieën | Maurits Descamps (1965 en 1973) ”
Kurt haalde (net zoals Paul De Ridder/Robert Senelle trouwens) voor wat betreft de daders en het motief (DVW - blz 71) blijkbaar zijn mosterd bij de theorie van Gaston De Roeck (2002), die hij in z'n boek terloops "August De Roeck" noemt. Verder wordt ook de “Nazi-piste” aangehaald die oorspronkelijk door William Luck in 1963 werd geponeerd en later, in een aangepaste versie, in het boek van Jos Cels. Voor geen van deze beweringen bestaan er aanwijzingen.
Om dan op uw laatste vraag te antwoorden ... Ik stel me dezelfde vraag, ter illustratie; als Ik in het boek "De Verbluffende Waarheid" op bladzijde 183 lees:
"Enige tijd later zou de familie (nvdr; De Schrijver | Storme) aan Robert Senelle laten weten dat ze het paneel aan derden had overgedragen. Het was dus niet meer in hun bezit. Voor hen was de zaak afgehandeld. Zij vonden iemand die het bedrag wel wilde ophoesten."
Grondwetspecialist Prof. Robert Senelle, de bron van Paul De Ridder, overleed op 13 februari 2013.
Dr Paul De Ridder openbaarde zijn theorie in maart 2014, de boeken verschenen in 2020 (“De Rechtvaardige Rechters terug van weggeweest.”) en 2021 (“Twee Brusselaars ijveren voor de terugkeer van de Rechtvaardige Rechters”).
Dr. Paul De Ridder, de bron van Kurt Impens, vermeldt in zijn twee boeken dit specifieke gegeven niet; integendeel, zijn conclusie is steeds geweest dat het paneel in het bezit was van een Gentse familie (nvdr. De Schrijver | Storme). Het is daarom niet duidelijk waar deze nieuwe bewering, die nu als feit wordt gepresenteerd, vandaan komt. Deze onverwachte wending roept vragen op over de herkomst, de onderliggende bronnen en de betrouwbaarheid van deze informatie.
Gezien de theorie van Kurt Impens voortborduurt op de theorie van Dr Paul De Ridder zie ook het antwoord op de vraag van Martin uit Lochristi op 17 mei 2022 om 16:34 uur ... (hieronder in de wederwoorden).
Voor de lezers ... het item in "Nieuwsuur" is hier te bekijken ...
Sorry voor het wachten ...
Er bestaan m.i. geen geloofwaardige aanwijzingen dat geestelijken bij de zaak betrokken zouden zijn, noch dat de diefstal bedoeld was om, vanuit het bisdom, verloren beursbeleggingen te recupereren. Ook voor de namen die als mogelijke daders worden genoemd, ontbreekt elk bewijs. Zulke beweringen blijken vooral voort te vloeien uit allerlei oude, nooit bewezen theorieën.
Mogelijks is de oorsprong van deze theorie en het boek "De Verbluffende Waarheid" terug te leiden tot de "theorie" van de Hasseltse Maurits Descamps uit 1965. Deze 'theorie" was gebaseerd op helderziendheid van een Londense paragnost, naderhand de speculaties van de Wetterse oogarts Jozef Van De Velde.
De familie Hye-Hoys (en specifieker dochter Marie-Henriette Hye-Hoys) waar Kurt het over heeft woonde destijds te Gent, Geldmunt nr 8. Deze familie had z'n zomerverblijf te Oosterzele, Betsberg.
Zie duiding in “Theorieën | Maurits Descamps (1965 en 1973) ”
Kurt haalde (net zoals Paul De Ridder/Robert Senelle trouwens) voor wat betreft de daders en het motief (DVW - blz 71) blijkbaar zijn mosterd bij de theorie van Gaston De Roeck (2002), die hij in z'n boek terloops "August De Roeck" noemt. Verder wordt ook de “Nazi-piste” aangehaald die oorspronkelijk door William Luck in 1963 werd geponeerd en later, in een aangepaste versie, in het boek van Jos Cels. Voor geen van deze beweringen bestaan er aanwijzingen.
Om dan op uw laatste vraag te antwoorden ... Ik stel me dezelfde vraag, ter illustratie; als Ik in het boek "De Verbluffende Waarheid" op bladzijde 183 lees:
"Enige tijd later zou de familie (nvdr; De Schrijver | Storme) aan Robert Senelle laten weten dat ze het paneel aan derden had overgedragen. Het was dus niet meer in hun bezit. Voor hen was de zaak afgehandeld. Zij vonden iemand die het bedrag wel wilde ophoesten."
Grondwetspecialist Prof. Robert Senelle, de bron van Paul De Ridder, overleed op 13 februari 2013.
Dr Paul De Ridder openbaarde zijn theorie in maart 2014, de boeken verschenen in 2020 (“De Rechtvaardige Rechters terug van weggeweest.”) en 2021 (“Twee Brusselaars ijveren voor de terugkeer van de Rechtvaardige Rechters”).
Dr. Paul De Ridder, de bron van Kurt Impens, vermeldt in zijn twee boeken dit specifieke gegeven niet; integendeel, zijn conclusie is steeds geweest dat het paneel in het bezit was van een Gentse familie (nvdr. De Schrijver | Storme). Het is daarom niet duidelijk waar deze nieuwe bewering, die nu als feit wordt gepresenteerd, vandaan komt. Deze onverwachte wending roept vragen op over de herkomst, de onderliggende bronnen en de betrouwbaarheid van deze informatie.
Gezien de theorie van Kurt Impens voortborduurt op de theorie van Dr Paul De Ridder zie ook het antwoord op de vraag van Martin uit Lochristi op 17 mei 2022 om 16:34 uur ... (hieronder in de wederwoorden).
Voor de lezers ... het item in "Nieuwsuur" is hier te bekijken ...
schreef op 14 februari 2025 om 18:58 uur :
Ik wil graag mijn bescheiden mening kwijt over de roof van het paneel, met inzonderheid de gebeurtenissen rondom de ( failliete ) Congolese firma Plantexel.
Ik heb mij wat verdiept in de statuten van deze vennootschap en in de beschikbare cijfers die destijds gepubliceerd werden.
Vennootschap Plantexel is opgericht per 30.03.1928. Wat opvalt in de statuten - wellicht eigen aan de tijd - zijn art 12 ( ... ' créanciers d'un actionnaire ne peuvent sous quelque prétexte que ce soit provoquer l'apposition des scellés sur les biens et valeurs de la société ' ... ) en art 16 ( ...en rémunération de leurs démarches, travaux; études il est attribué des parts de fondateur ... ). Van een ' dekking ' gesproken.
In de jaren 1930 waren " parts de fondateur " ( oprichtersaandelen ) een manier om de oprichters van een bedrijf te belonen. Deze aandelen gaven de oprichters vaak recht op een deel van de winst, zonder dat ze een evenredig deel van het kapitaal hoefden bij te dragen. Dit was een manier om de oprichters te motiveren en te belonen voor hun inspanningen en risico's bij het opzetten van het bedrijf. Er waren in het totaal 6.000 oprichtersaandelen aan toonder bij Plantexel.
Wat de verdeling van de gewone aandelen betreft leest men dat de 2 voornaamste aandeelhouders de heer Moeyaert Joseph en de heer Goedertier Arsène zijn maar ook ' un groupe pour lequel ils se portent fort '. Dus maw achter deze 2 aandeelhouders waren er ook andere natuurlijke en/of rechtspersonen in het kielzog.
Art 42 is er ook een om te onthouden met name de winstverdeling. Na de toekenning aan de wettelijke reserve werd voorzien in ... ' il est prélevé la somme nécessaire pour payer aux actions de capital à titre de premier dividende, un intérêt de 7% l'an. Le surplus du bénéfice est réparti comme suit : 15% entre les administrateurs et commissaires, 10% pourront être répartis à titre de gratification aux membres le plus méritants du personnel . Le solde peut être attribué à titre de superdividende aux actions de capital et aux parts de fondateur ' .... Veel beloftes dus die achteraf niet ingewilligd zijn geweest.
Op 16.01.1929 werd ook een buitengewone algemene vergadering gehouden om de oprichtersaandelen te splitsen in 5den ( ' avec attribution d'un droit de vote par cinquième de part de fondateur ' ). De 6.000 oprichtersaandelen werden dus vermenigvuldigd met 5 oftewel maar liefst 30.000 delen en idem dito evenveel potentiële beleggers.
Nog te onthouden is dat het 1ste ( verkort ) boekjaar van de datum van oprichting liep tot 31.12.1928. Ik heb nergens cijfers over het verkort boekjaar 1928 kunnen vinden ! Een verkort boekjaar wellicht om nadien af te sluiten per 31.12 maar ook niet oninteressant om relatief jonge en gunstige cijfers voor te leggen aan potentiële nieuwe beleggers.
Het ' feelgood ' verhaal van Plantexel, gebracht door de toenmalige aandeelhouders, werd onder meer vertaald in een aantal kranten en heeft ervoor gezorgd dat menig individu op een deel van de koek aastte.
Op 06.07.1929 volgde een kapitaalverhoging van 2.000.000 om het kapitaal te brengen op 5.000.000, volledig onderschreven. Waarom deze snelle kapitaalinjectie als het toch allemaal zo goed draait ? Het is moeilijk om terug te vinden of het kapitaal volledig volstort is ...Wellicht is dat niet het geval, de balans per 31.12.1929 ( 1ste balans dat ik kon terugvinden ) geeft als beschikbare waarden amper 128.5678,55 en dus amper 6 maanden na de kapitaalverhoging ...
De belangrijkste posten op het actief van de balans per 31.12.1929 zijn buiten de vaste activa de voorraden voor 1.371.(000) en diverse debiteuren voor 1.326.(000). Dit laatste roept vraagtekens op : gaat het om grotendeels om het niet volgestorte deel van de kapitaalverhoging of iets anders ? Een lening bvb aan iemand ?
Hoe dan ook, de volgende balans die ik kon inlezen was de balans per afsluiting 31.12.1932 gepubliceerd per 17.08.1933. De overgedragen verliezen zijn enorm met maar liefst 1.258.614,33, de beschikbare waarden amper 72.(000) en een post ' réalisable ' van 1.204.542. Geen enkel detail wat deze post inhoudt.
Mr Goedertier Arsène wordt bij deze niet herbenoemd als bestuurder.
Per 10.01.1934 wordt Mr. Van Overstraeten Arthur benoemd voor een ' enquête speciale au Congo '.
Op 28.03.1934 volgt een buitengewone algemene vergadering ( met als secretaris Mr. Goedertier Arsène ) die meer heeft van een 'aveu de faillite' met in art 46 ' ...après apurement de toutes les dettes et charges et des frais de liquidation ou provision faite pour ces montants ... ' en met in art 42 ' ... toutefois les anciens porteurs d'actions privilégiées conservent leur droit à la récupération des dividendes échus depuis le jour de la création des actions privilégiées ... '
Mijn bescheiden theorie is dat bij gebrek aan winsten binnen Plantexel ook geen dividenden konden uitbetaald worden aan de aandeelhouders. Dat dit feit als een enorm falen zou gezien en aanzien worden binnen de kring van Goedertier Arsène die er alles voor gedaan had om fondsen te ronselen voor de oprichting van de Congolese vennootschap. Dat hij geld heeft ontleent aan de vennootschap Plantexel om de aandeelhouders ( deels of geheel ) terug te betalen, inclusief de door hen misgelopen dividenden, te wijten aan de slechte resultaten van de vennootschap.
Dat Mr. Goedertier Arsène altijd aan boord was van Plantexel om een oog in het zeil te houden, zelfs als secretaris ( zie hoger ). Mr. Goedertier Arsène wist dat Plantexel uiteindelijk failliet zou gaan en geen tijd meer had om deze lening ( ? ) terug te betalen.
Vandaar de roof van de panelen !
Yves Niclaus
.
Ik heb mij wat verdiept in de statuten van deze vennootschap en in de beschikbare cijfers die destijds gepubliceerd werden.
Vennootschap Plantexel is opgericht per 30.03.1928. Wat opvalt in de statuten - wellicht eigen aan de tijd - zijn art 12 ( ... ' créanciers d'un actionnaire ne peuvent sous quelque prétexte que ce soit provoquer l'apposition des scellés sur les biens et valeurs de la société ' ... ) en art 16 ( ...en rémunération de leurs démarches, travaux; études il est attribué des parts de fondateur ... ). Van een ' dekking ' gesproken.
In de jaren 1930 waren " parts de fondateur " ( oprichtersaandelen ) een manier om de oprichters van een bedrijf te belonen. Deze aandelen gaven de oprichters vaak recht op een deel van de winst, zonder dat ze een evenredig deel van het kapitaal hoefden bij te dragen. Dit was een manier om de oprichters te motiveren en te belonen voor hun inspanningen en risico's bij het opzetten van het bedrijf. Er waren in het totaal 6.000 oprichtersaandelen aan toonder bij Plantexel.
Wat de verdeling van de gewone aandelen betreft leest men dat de 2 voornaamste aandeelhouders de heer Moeyaert Joseph en de heer Goedertier Arsène zijn maar ook ' un groupe pour lequel ils se portent fort '. Dus maw achter deze 2 aandeelhouders waren er ook andere natuurlijke en/of rechtspersonen in het kielzog.
Art 42 is er ook een om te onthouden met name de winstverdeling. Na de toekenning aan de wettelijke reserve werd voorzien in ... ' il est prélevé la somme nécessaire pour payer aux actions de capital à titre de premier dividende, un intérêt de 7% l'an. Le surplus du bénéfice est réparti comme suit : 15% entre les administrateurs et commissaires, 10% pourront être répartis à titre de gratification aux membres le plus méritants du personnel . Le solde peut être attribué à titre de superdividende aux actions de capital et aux parts de fondateur ' .... Veel beloftes dus die achteraf niet ingewilligd zijn geweest.
Op 16.01.1929 werd ook een buitengewone algemene vergadering gehouden om de oprichtersaandelen te splitsen in 5den ( ' avec attribution d'un droit de vote par cinquième de part de fondateur ' ). De 6.000 oprichtersaandelen werden dus vermenigvuldigd met 5 oftewel maar liefst 30.000 delen en idem dito evenveel potentiële beleggers.
Nog te onthouden is dat het 1ste ( verkort ) boekjaar van de datum van oprichting liep tot 31.12.1928. Ik heb nergens cijfers over het verkort boekjaar 1928 kunnen vinden ! Een verkort boekjaar wellicht om nadien af te sluiten per 31.12 maar ook niet oninteressant om relatief jonge en gunstige cijfers voor te leggen aan potentiële nieuwe beleggers.
Het ' feelgood ' verhaal van Plantexel, gebracht door de toenmalige aandeelhouders, werd onder meer vertaald in een aantal kranten en heeft ervoor gezorgd dat menig individu op een deel van de koek aastte.
Op 06.07.1929 volgde een kapitaalverhoging van 2.000.000 om het kapitaal te brengen op 5.000.000, volledig onderschreven. Waarom deze snelle kapitaalinjectie als het toch allemaal zo goed draait ? Het is moeilijk om terug te vinden of het kapitaal volledig volstort is ...Wellicht is dat niet het geval, de balans per 31.12.1929 ( 1ste balans dat ik kon terugvinden ) geeft als beschikbare waarden amper 128.5678,55 en dus amper 6 maanden na de kapitaalverhoging ...
De belangrijkste posten op het actief van de balans per 31.12.1929 zijn buiten de vaste activa de voorraden voor 1.371.(000) en diverse debiteuren voor 1.326.(000). Dit laatste roept vraagtekens op : gaat het om grotendeels om het niet volgestorte deel van de kapitaalverhoging of iets anders ? Een lening bvb aan iemand ?
Hoe dan ook, de volgende balans die ik kon inlezen was de balans per afsluiting 31.12.1932 gepubliceerd per 17.08.1933. De overgedragen verliezen zijn enorm met maar liefst 1.258.614,33, de beschikbare waarden amper 72.(000) en een post ' réalisable ' van 1.204.542. Geen enkel detail wat deze post inhoudt.
Mr Goedertier Arsène wordt bij deze niet herbenoemd als bestuurder.
Per 10.01.1934 wordt Mr. Van Overstraeten Arthur benoemd voor een ' enquête speciale au Congo '.
Op 28.03.1934 volgt een buitengewone algemene vergadering ( met als secretaris Mr. Goedertier Arsène ) die meer heeft van een 'aveu de faillite' met in art 46 ' ...après apurement de toutes les dettes et charges et des frais de liquidation ou provision faite pour ces montants ... ' en met in art 42 ' ... toutefois les anciens porteurs d'actions privilégiées conservent leur droit à la récupération des dividendes échus depuis le jour de la création des actions privilégiées ... '
Mijn bescheiden theorie is dat bij gebrek aan winsten binnen Plantexel ook geen dividenden konden uitbetaald worden aan de aandeelhouders. Dat dit feit als een enorm falen zou gezien en aanzien worden binnen de kring van Goedertier Arsène die er alles voor gedaan had om fondsen te ronselen voor de oprichting van de Congolese vennootschap. Dat hij geld heeft ontleent aan de vennootschap Plantexel om de aandeelhouders ( deels of geheel ) terug te betalen, inclusief de door hen misgelopen dividenden, te wijten aan de slechte resultaten van de vennootschap.
Dat Mr. Goedertier Arsène altijd aan boord was van Plantexel om een oog in het zeil te houden, zelfs als secretaris ( zie hoger ). Mr. Goedertier Arsène wist dat Plantexel uiteindelijk failliet zou gaan en geen tijd meer had om deze lening ( ? ) terug te betalen.
Vandaar de roof van de panelen !
Yves Niclaus
.
Beheerdersantwoord van: A.M.D.G
Beste Yves,
WOW !
Voor wat betreft een lening heb ik niets teruggevonden die dat zou kunnen staven maar zou een mogelijkheid kunnen zijn. Het faillissementsdossier van Plantexel is vernietigd bij de brand in het Brussels Justitiepaleis tijdens de aftocht van de Duitse troepen op zondag 3 september 1944.
Alles wijst er volgens mij op dat het dreigende faillissement van Plantexel de bank 'A. Goedertier' in gevaar zou brengen, zeker gezien het bestaande liquiditeitstekort, met uiteindelijk een persoonlijk faillissement voor AG zelf tot gevolg.
WOW !
Voor wat betreft een lening heb ik niets teruggevonden die dat zou kunnen staven maar zou een mogelijkheid kunnen zijn. Het faillissementsdossier van Plantexel is vernietigd bij de brand in het Brussels Justitiepaleis tijdens de aftocht van de Duitse troepen op zondag 3 september 1944.
Alles wijst er volgens mij op dat het dreigende faillissement van Plantexel de bank 'A. Goedertier' in gevaar zou brengen, zeker gezien het bestaande liquiditeitstekort, met uiteindelijk een persoonlijk faillissement voor AG zelf tot gevolg.
schreef op 18 januari 2025 om 12:43 uur :
Geweldige site, mijn complimenten!
Zijn er aanwijzingen waarom specifiek het paneel van de 'Rechtvaardige Rechters' werd gestolen? Zou daar een diepere betekenis achter kunnen zitten?
Daarnaast vraag ik me af waarom de afperser zo lang heeft gewacht met het schrijven van zijn afpersingsbrieven. Er zit bijna 20 dagen tussen de diefstal en de eerste brief. Heeft dat een bijzondere reden?
.
Zijn er aanwijzingen waarom specifiek het paneel van de 'Rechtvaardige Rechters' werd gestolen? Zou daar een diepere betekenis achter kunnen zitten?
Daarnaast vraag ik me af waarom de afperser zo lang heeft gewacht met het schrijven van zijn afpersingsbrieven. Er zit bijna 20 dagen tussen de diefstal en de eerste brief. Heeft dat een bijzondere reden?
.
Beheerdersantwoord van: A.M.D.G
Beste Joren,
Een veel gestelde vraag ...
Technische en praktische redenen hebben m.i. bepaald welke panelen werden ontvreemd.
Alles wijst er op dat de diefstal werd gepleegd om nadien een afpersing te kunnen uitvoeren. Hiervoor waren twee panelen nodig.
Eén paneel als bewijs van, zoals de afperser het zelf zegt in de 7de brief:
Afpersingsbrief 7 :
“Wij hebben u zonder iets te eisen de SJ. gestuurd om u (1) onze goede trouw te bewijzen, evenals (2) onze intenties en (3) de echtheid van de voorwerpen die wij u voorstellen over te dragen.”
het tweede paneel als voorwerp van de afpersing.
Hiervoor komen slechts twee paar panelen in aanmerking:
alle andere panelen vallen af wegens te hoog voor manipulatie of onbereikbaar wegens ingesloten.
Waarom de keuze gemaakt werd voor de RR heeft vermoedelijk te maken met de lichtinval, de links of rechtshandigheid en/of misschien het gebruik van hulpmiddelen.
Er zijn geen concrete aanwijzingen dat de keuze een diepere betekenis heeft ... (hoewel het ook niet uitgesloten is... voor wat staan de initialen D.U.A. ? Deus Unus Arbiter ? Het is gissen)
------------------
Waarom heeft de uitvoerder zolang gewacht om de eerste brief te schrijven ?
Dit is gissen ... we hebben geen enkele harde aanwijzing.
Gezien er geen concrete aanwijzingen voorhanden zijn (wel integendeel) dat er meerdere personen in de zaak betrokken waren lijkt het logisch te veronderstellen dat deze periode (11 april - 30 april) nodig was om de rust en sereniteit te laten terugkeren en het alibi (voor de diefstal) te onderbouwen die hij verwoordt in de eerste brief :
"Wij zijn van mening dat het beter is om u niet uit te leggen door welke bewogen gebeurtenissen wij in het bezit zijn gekomen van deze parels. Dat is op zo'n verwarde wijze gebeurd, dat de plaats waar het kostbaarste van de twee werken berust, inderdaad slechts aan één persoon bekend is."
Opvallend is dat AG zich bij elke stap lijkt in te dekken. Denk hierbij aan de aan zichzelf geadresseerde AMDG-brief van 13 juni 1934, die hij bij zich droeg op 14 juni, de dag van de afhaling van het losgeld. Ook "het huren" van een schrijfmachine op 28 april, slechts twee dagen voor het versturen van de eerste brief op 30 april, past binnen dit patroon.
Dat AG de daders op het spoor is gekomen of is aangezocht is louter speculatie, wishfull thinking van de familie. Geen enkele aanwijzing, wel integendeel.
Rust en sereniteit ...
Berichtgeving in de media viel stil, er werd terug overgegaan tot de orde van de dag.
-
Een veel gestelde vraag ...
Technische en praktische redenen hebben m.i. bepaald welke panelen werden ontvreemd.
Alles wijst er op dat de diefstal werd gepleegd om nadien een afpersing te kunnen uitvoeren. Hiervoor waren twee panelen nodig.
Eén paneel als bewijs van, zoals de afperser het zelf zegt in de 7de brief:
Afpersingsbrief 7 :
“Wij hebben u zonder iets te eisen de SJ. gestuurd om u (1) onze goede trouw te bewijzen, evenals (2) onze intenties en (3) de echtheid van de voorwerpen die wij u voorstellen over te dragen.”
het tweede paneel als voorwerp van de afpersing.
Hiervoor komen slechts twee paar panelen in aanmerking:
alle andere panelen vallen af wegens te hoog voor manipulatie of onbereikbaar wegens ingesloten.
Waarom de keuze gemaakt werd voor de RR heeft vermoedelijk te maken met de lichtinval, de links of rechtshandigheid en/of misschien het gebruik van hulpmiddelen.
Er zijn geen concrete aanwijzingen dat de keuze een diepere betekenis heeft ... (hoewel het ook niet uitgesloten is... voor wat staan de initialen D.U.A. ? Deus Unus Arbiter ? Het is gissen)
------------------
Waarom heeft de uitvoerder zolang gewacht om de eerste brief te schrijven ?
Dit is gissen ... we hebben geen enkele harde aanwijzing.
Gezien er geen concrete aanwijzingen voorhanden zijn (wel integendeel) dat er meerdere personen in de zaak betrokken waren lijkt het logisch te veronderstellen dat deze periode (11 april - 30 april) nodig was om de rust en sereniteit te laten terugkeren en het alibi (voor de diefstal) te onderbouwen die hij verwoordt in de eerste brief :
"Wij zijn van mening dat het beter is om u niet uit te leggen door welke bewogen gebeurtenissen wij in het bezit zijn gekomen van deze parels. Dat is op zo'n verwarde wijze gebeurd, dat de plaats waar het kostbaarste van de twee werken berust, inderdaad slechts aan één persoon bekend is."
Opvallend is dat AG zich bij elke stap lijkt in te dekken. Denk hierbij aan de aan zichzelf geadresseerde AMDG-brief van 13 juni 1934, die hij bij zich droeg op 14 juni, de dag van de afhaling van het losgeld. Ook "het huren" van een schrijfmachine op 28 april, slechts twee dagen voor het versturen van de eerste brief op 30 april, past binnen dit patroon.
Dat AG de daders op het spoor is gekomen of is aangezocht is louter speculatie, wishfull thinking van de familie. Geen enkele aanwijzing, wel integendeel.
Rust en sereniteit ...
Berichtgeving in de media viel stil, er werd terug overgegaan tot de orde van de dag.
-
schreef op 24 november 2024 om 19:03 uur :
Bravo pour votre site c'est une mine d'or pour les Poirot en herbe ...
.
.
Beheerdersantwoord van: A.M.D.G
Merci beaucoup! C'est formidable de savoir que notre site est une ressource précieuse pour les détectives en herbe. Continuez à explorer avec curiosité et passion!
schreef op 24 november 2024 om 18:51 uur :
DUA c'est DVA en latin. Deo Volente Arsene : si Dieu le veut Arsène ...
.
.
Beheerdersantwoord van: A.M.D.G
Absolument! Avec la bénédiction divine, Arsène est prêt à relever tous les défis qui se présentent!
schreef op 12 november 2024 om 16:58 uur :
Arseen G was een speciale. Liefhebber van raadsels en het oplossen ervan. Hij dweepte met een figuur als Arsene Lupin, een detective. Zou hij zelf geen raadsel in het hoofd hebben gehad?
Ik vertrek bij het begin. Waar gingen de RR naartoe? Naar hun werk, naar het gerechtshof natuurlijk. Dat lag in Gent op het koophandelsplein.
Weinig waarschijnlijk dat Arseen het had verstopt ergens in dat gebouw, dat is geen plaats waar iedereen langs komt en waar de rechters niet ongezien kunnen verwijderd worden. Maar voor het gebouw staat het standbeeld van de stafhouder, de baas van de rechters/advocaten , Hypoliet Metdepenningen.
Ik zocht op en vond dat het standbeeld in 1997 werd gerestaureerd . Hier moeten we dus niet meer gaan zoeken. Maar, en hier komt het : ik kwam ook uit op de foto van het praalgraf van Metdepenningen, gelegen op de Westerbegraafplaats. Op het onderste gedeelte (de sokkel) is een beeldhouwwerk van een vrouw ( muze, engel ?) afgebeeld die opkijkt naar het graf boven haar. Ik vergrootte de foto en merkte plots iets merkwaardig. Boven de ingebeitelde naam van Metdepenningen stonden vertikaal ( moeilijk zichtbaar en vaag) de letters DUA, gekrast in het graniet. De pseudoniem van de briefschrijver. En DUA is geen Nederlands woord maar wel een Arabisch, veel voorkomend in de Koran met betekenis : "smeekbede". Zo kijkt ook de vrouw op naar het graf boven haar : met smekende blik.
Tot hier mijn tip. Ik had graag eens gaan kijken naar het graf maar ik ben niet meer mobiel ( 87 jaar). Misschien kan er eens iemand een kijkje gaan nemen. Je weet maar nooit... Stel je voor!
Beste groeten
Wim
.
Ik vertrek bij het begin. Waar gingen de RR naartoe? Naar hun werk, naar het gerechtshof natuurlijk. Dat lag in Gent op het koophandelsplein.
Weinig waarschijnlijk dat Arseen het had verstopt ergens in dat gebouw, dat is geen plaats waar iedereen langs komt en waar de rechters niet ongezien kunnen verwijderd worden. Maar voor het gebouw staat het standbeeld van de stafhouder, de baas van de rechters/advocaten , Hypoliet Metdepenningen.
Ik zocht op en vond dat het standbeeld in 1997 werd gerestaureerd . Hier moeten we dus niet meer gaan zoeken. Maar, en hier komt het : ik kwam ook uit op de foto van het praalgraf van Metdepenningen, gelegen op de Westerbegraafplaats. Op het onderste gedeelte (de sokkel) is een beeldhouwwerk van een vrouw ( muze, engel ?) afgebeeld die opkijkt naar het graf boven haar. Ik vergrootte de foto en merkte plots iets merkwaardig. Boven de ingebeitelde naam van Metdepenningen stonden vertikaal ( moeilijk zichtbaar en vaag) de letters DUA, gekrast in het graniet. De pseudoniem van de briefschrijver. En DUA is geen Nederlands woord maar wel een Arabisch, veel voorkomend in de Koran met betekenis : "smeekbede". Zo kijkt ook de vrouw op naar het graf boven haar : met smekende blik.
Tot hier mijn tip. Ik had graag eens gaan kijken naar het graf maar ik ben niet meer mobiel ( 87 jaar). Misschien kan er eens iemand een kijkje gaan nemen. Je weet maar nooit... Stel je voor!
Beste groeten
Wim
.
Beheerdersantwoord van: A.M.D.G
Beste Wim,
Dit graf dus ...
Inderdaad, stel je voor ... maar ik vrees er voor. Bedankt voor de tip !
Zou men in onze contreien, in 1934 al zo'n kennis hebben gehad van de Koran ?
Dit graf dus ...
Inderdaad, stel je voor ... maar ik vrees er voor. Bedankt voor de tip !
Zou men in onze contreien, in 1934 al zo'n kennis hebben gehad van de Koran ?
schreef op 17 februari 2024 om 01:56 uur :
Het raadsel van het verdwenen paneel heeft mij in coronatijd bereikt, door een podcast ‘De Vlaamse kunstroof’ die ik bij toeval op het spoor kwam. Crazy verhaal, en ik ben gaan zoeken wat er bekend was en vindbaar was. Dat leidde tot een analyse, inzichten en een hypothese die verder zoeken mogelijk maakt. Ik wil die graag met de bezoekers en anderen delen in een of meer bijdragen, mogelijk komt het terugvinden van het paneel hiermee dichterbij . . . ?
Vandaag deel 1.
Wat zijn de feiten?
Het is de grote verdienste geweest van Karel Mortier en Noël Kerckhaert dat zij minutieus het dossier van de roof hebben samengebracht, geordend en geanalyseerd. Ik ben in het bezit gekomen van drie van hun vier publicaties.
Gestolen door?
In de nacht van de 10e op de 11e april 1934 is het paneel, samen met het paneel van Johannes de Doper gestolen. Het tijdstip is bij benadering bekend, de daders zijn onbekend, maar er komen voor zover bekend drie personen in aanmerking: Arsène Goedertier (AG) en twee broers Van Ongeval, die door Paul de Ridder worden aangehaald in zijn boek Twee Brusselaars [ . . . ] pag. 23.
De rol van de medeplichtigen
Commissaris Martens is de stellige overtuiging toegedaan dat de beide panelen niet door AG alleen kunnen zijn gestolen, e.e.a. vanwege zijn fysieke staat, het gewicht van de panelen en de wijze waarop deze waren gemonteerd in het frame. Wel kende hij de plek en de constructie goed. D.U.A, het gekozen pseudoniem van AG, heeft het in zijn losgeldbrieven herhaaldelijk over assistenten, die o.a. het werk zouden vernietigen, hoewel in andere passages weer aan de orde was dat het vanzelf teloor zou gaan als niet werd betaald.
Ik vind de argumentatie van Martens overtuigend en ga ervan uit dat als AG betrokken was bij de feitelijke diefstal, hij dat niet alleen was.
Tijdens de gijzelingsperiode, waarin de 13 brieven zijn geschreven, is de rol van de assistenten niet duidelijker geworden. Beide personen/broers(?) hebben zich later nooit gemeld en dat had waarschijnlijk ook geen zin. De dader was bekend en zij wisten niet waar het paneel was en konden dus ook niets bieden, terwijl zij dan wel rekenschap zouden moeten afleggen voor de diefstal.
De 13 + 1 brieven
In de brieven gebruikt AG een hele reeks tactieken om de eigenaren tot betaling te bewegen. Vertrouwen kweken, intimideren, appelleren, overladen met schande enz. Alles komt voor. Omdat de autoriteiten niets kunnen controleren kan hij er lustig op los jokken waar het hem uitkomt.
Wel geeft hij telkenmale aan dat er ook sprake is van een rancune, vooral jegens (een) perso(o)n(en) uit het Gentse politiecorps. Het lijkt of hij nog een appeltje te schillen had met deze of gene. M.i. ligt hier een (deel)motief voor de diefstal.
Voor de verblijfplaats van het paneel bieden de brieven uiteraard geen concrete aanwijzing. Alle zoektochten die uitgingen van uitspraken in de brieven zijn op niets of minder uitgelopen.
Anders is het met de 14e brief, die in ontwerp is teruggevonden en nooit is verstuurd. De tekst geeft mij de indruk dat AG het doel ‘losgeld’ had losgelaten en zocht naar een mogelijkheid om met het terugvinden van het paneel persoonlijke eer als speurder te bereiken. Dit zou zijn rancune kunnen stillen.
Deze gedachte volgt voor mij ook uit de zoektocht op de Kalandeberg, op aanwijzing van Gino Marchal. Daargelaten de precieze uitkomst ben ik het met hem eens dat AG op de laatste pagina van de 14e brief bezig is om een openbare speurtocht te ontwerpen naar de plaats waar hij het paneel zou laten vinden zonder nog losgeld te eisen. Het kan heel goed zijn dat Gino Marchal deze puzzel correct of bijna correct heeft opgelost, waarvoor hulde, maar dat AG het paneel daar ten tijde van zijn overlijden nog niet heeft gedeponeerd. In dat geval zit het nog op de - ongetwijfeld tijdelijke bedoelde - bergplaats waar hij het, tot nu toe onvindbaar, heeft gebracht.
De dood en de waarheid.
Het officiële verhaal van sterven en bekentenis van AG geeft een echt thriller-karakter aan dit raadsel. Hier vallen ook de scholen uiteen wat betreft het verdere verhaal van het paneel en zijn verblijfplaats. Ik zie drie hoofdrichtingen:
1 AG sprak de hele waarheid op zijn sterfbed en zijn advocaat heeft die ook – na eerst met de familie gezocht te hebben – getrouw doorgegeven aan de autoriteiten. In dat geval zit het paneel nog in zijn (tijdelijke) verblijfplaats waar AG het heeft gebracht na de diefstal, zo die nog bestaat.
2 AG was deel van een veel groter complot dat financiële of politieke doelen had. Dergelijke samenhangen zijn veel gesuggereerd, maar ik heb daar tot nu toe geen overtuigende aanwijzingen, laat staan bewijzen, van gezien. Het paneel zou dan ergens verborgen zijn, met een of enkelen die daarvan weten. Door plots overlijden kan die kennis ook verloren zijn gegaan of het paneel kan door onwetendheid of fysieke invloed verloren (zijn ge)gaan. Dit theoriespoor ligt dicht tegen de suggesties van Paul de Ridder aan.
3 Het paneel is na het overlijden van AG opgehaald door Advocaat De Vos uit zijn tijdelijke schuilplaats en verblijft op een onbekende plaats, al dan niet ondershands doorverkocht of in bewaring gegeven. Een of enkele personen weten ervan, maar die kennis kan ook verloren gaan of het paneel kan onbewust worden vernietigd. Dit lijkt het hoofdscenario van commissaris Martens.
Appreciaties
Ad 1. AG en zijn advocaat hebben de waarheid doorgegeven aan de autoriteiten. Uit mijn interpretatie van de 14e brief leid ik af dat het paneel zich dan nog op/in zijn tijdelijk bedoelde verblijfplaats bevindt. In de loop der jaren is veel gezocht en niets gevonden. Om deze reden is dit scenario min of meer doodgebloed. Ook is het narratief van de stervensscene met het net niet vertellen van de bergplaats voor velen te dramatisch en bedacht. Ik heb echter geen feiten kunnen vinden die dit scenario onmogelijk maken en alle bekende feiten passen erin. Ook is het het meest ‘eenvoudige’ scenario.
Ad 2. Binnen dit scenario zijn ook namen genoemd maar dit leidde tot niets. Ook met de verwijzingen van De Ridder kom ik vooralsnog niets verder. De persoon moet christendemocraat, minister van staat en eredoctor aan de Universiteit van Gent zijn geweest, verbonden met specifieke jaartallen. Ik heb zo’n persoon niet gevonden.
Vraag is ook of het losgeld genoeg kon zijn voor het gesuggereerde doel: het compenseren van verloren pensioenbeleggingen. Zouden hogere belanghebbenden de krabbelaar Goedertier alleen gelaten hebben met de wetenschap waar het paneel was zodat het aan hun invloed was onttrokken? Lijkt me niet. Dan moet het nog ergens verborgen zijn, maar wie is/zijn zo gek om het dan 90 jaar vast te houden. Hoe groter de samenzwering, hoe sneller er gepraat wordt. Op enig moment in 90 jaar moet er toch iemand in die (veronderstelde) kring zijn die zich realiseert dat het paneel groter is dan Hij/Zij zelf?
Ad 3. Inconsequent in dit scenario is dat, als het paneel is opgehaald door de nabestaanden van AG, waarom gaven ze dan wel de brieven enz. aan de autoriteiten (maar niet het paneel). Ook als het paneel ernstig beschadigd was kon het nog altijd worden geretourneerd, en als daar niet voor is gekozen, waarom dan wel de papieren aanbieden? Dat zou het zoeken maar aanmoedigen.
Al met al drie hoofdscenario’s die elk om andere redenen onwaarschijnlijk zijn of lijken, maar waarvan 1 het voordeel van de relatieve eenvoud heeft.
En toen bekeek ik de zgn. ‘grote tekening’ nog eens goed.
(vervolg in deel 2)
Tjeu Corbeij, Nijmegen
.
Vandaag deel 1.
Wat zijn de feiten?
Het is de grote verdienste geweest van Karel Mortier en Noël Kerckhaert dat zij minutieus het dossier van de roof hebben samengebracht, geordend en geanalyseerd. Ik ben in het bezit gekomen van drie van hun vier publicaties.
Gestolen door?
In de nacht van de 10e op de 11e april 1934 is het paneel, samen met het paneel van Johannes de Doper gestolen. Het tijdstip is bij benadering bekend, de daders zijn onbekend, maar er komen voor zover bekend drie personen in aanmerking: Arsène Goedertier (AG) en twee broers Van Ongeval, die door Paul de Ridder worden aangehaald in zijn boek Twee Brusselaars [ . . . ] pag. 23.
De rol van de medeplichtigen
Commissaris Martens is de stellige overtuiging toegedaan dat de beide panelen niet door AG alleen kunnen zijn gestolen, e.e.a. vanwege zijn fysieke staat, het gewicht van de panelen en de wijze waarop deze waren gemonteerd in het frame. Wel kende hij de plek en de constructie goed. D.U.A, het gekozen pseudoniem van AG, heeft het in zijn losgeldbrieven herhaaldelijk over assistenten, die o.a. het werk zouden vernietigen, hoewel in andere passages weer aan de orde was dat het vanzelf teloor zou gaan als niet werd betaald.
Ik vind de argumentatie van Martens overtuigend en ga ervan uit dat als AG betrokken was bij de feitelijke diefstal, hij dat niet alleen was.
Tijdens de gijzelingsperiode, waarin de 13 brieven zijn geschreven, is de rol van de assistenten niet duidelijker geworden. Beide personen/broers(?) hebben zich later nooit gemeld en dat had waarschijnlijk ook geen zin. De dader was bekend en zij wisten niet waar het paneel was en konden dus ook niets bieden, terwijl zij dan wel rekenschap zouden moeten afleggen voor de diefstal.
De 13 + 1 brieven
In de brieven gebruikt AG een hele reeks tactieken om de eigenaren tot betaling te bewegen. Vertrouwen kweken, intimideren, appelleren, overladen met schande enz. Alles komt voor. Omdat de autoriteiten niets kunnen controleren kan hij er lustig op los jokken waar het hem uitkomt.
Wel geeft hij telkenmale aan dat er ook sprake is van een rancune, vooral jegens (een) perso(o)n(en) uit het Gentse politiecorps. Het lijkt of hij nog een appeltje te schillen had met deze of gene. M.i. ligt hier een (deel)motief voor de diefstal.
Voor de verblijfplaats van het paneel bieden de brieven uiteraard geen concrete aanwijzing. Alle zoektochten die uitgingen van uitspraken in de brieven zijn op niets of minder uitgelopen.
Anders is het met de 14e brief, die in ontwerp is teruggevonden en nooit is verstuurd. De tekst geeft mij de indruk dat AG het doel ‘losgeld’ had losgelaten en zocht naar een mogelijkheid om met het terugvinden van het paneel persoonlijke eer als speurder te bereiken. Dit zou zijn rancune kunnen stillen.
Deze gedachte volgt voor mij ook uit de zoektocht op de Kalandeberg, op aanwijzing van Gino Marchal. Daargelaten de precieze uitkomst ben ik het met hem eens dat AG op de laatste pagina van de 14e brief bezig is om een openbare speurtocht te ontwerpen naar de plaats waar hij het paneel zou laten vinden zonder nog losgeld te eisen. Het kan heel goed zijn dat Gino Marchal deze puzzel correct of bijna correct heeft opgelost, waarvoor hulde, maar dat AG het paneel daar ten tijde van zijn overlijden nog niet heeft gedeponeerd. In dat geval zit het nog op de - ongetwijfeld tijdelijke bedoelde - bergplaats waar hij het, tot nu toe onvindbaar, heeft gebracht.
De dood en de waarheid.
Het officiële verhaal van sterven en bekentenis van AG geeft een echt thriller-karakter aan dit raadsel. Hier vallen ook de scholen uiteen wat betreft het verdere verhaal van het paneel en zijn verblijfplaats. Ik zie drie hoofdrichtingen:
1 AG sprak de hele waarheid op zijn sterfbed en zijn advocaat heeft die ook – na eerst met de familie gezocht te hebben – getrouw doorgegeven aan de autoriteiten. In dat geval zit het paneel nog in zijn (tijdelijke) verblijfplaats waar AG het heeft gebracht na de diefstal, zo die nog bestaat.
2 AG was deel van een veel groter complot dat financiële of politieke doelen had. Dergelijke samenhangen zijn veel gesuggereerd, maar ik heb daar tot nu toe geen overtuigende aanwijzingen, laat staan bewijzen, van gezien. Het paneel zou dan ergens verborgen zijn, met een of enkelen die daarvan weten. Door plots overlijden kan die kennis ook verloren zijn gegaan of het paneel kan door onwetendheid of fysieke invloed verloren (zijn ge)gaan. Dit theoriespoor ligt dicht tegen de suggesties van Paul de Ridder aan.
3 Het paneel is na het overlijden van AG opgehaald door Advocaat De Vos uit zijn tijdelijke schuilplaats en verblijft op een onbekende plaats, al dan niet ondershands doorverkocht of in bewaring gegeven. Een of enkele personen weten ervan, maar die kennis kan ook verloren gaan of het paneel kan onbewust worden vernietigd. Dit lijkt het hoofdscenario van commissaris Martens.
Appreciaties
Ad 1. AG en zijn advocaat hebben de waarheid doorgegeven aan de autoriteiten. Uit mijn interpretatie van de 14e brief leid ik af dat het paneel zich dan nog op/in zijn tijdelijk bedoelde verblijfplaats bevindt. In de loop der jaren is veel gezocht en niets gevonden. Om deze reden is dit scenario min of meer doodgebloed. Ook is het narratief van de stervensscene met het net niet vertellen van de bergplaats voor velen te dramatisch en bedacht. Ik heb echter geen feiten kunnen vinden die dit scenario onmogelijk maken en alle bekende feiten passen erin. Ook is het het meest ‘eenvoudige’ scenario.
Ad 2. Binnen dit scenario zijn ook namen genoemd maar dit leidde tot niets. Ook met de verwijzingen van De Ridder kom ik vooralsnog niets verder. De persoon moet christendemocraat, minister van staat en eredoctor aan de Universiteit van Gent zijn geweest, verbonden met specifieke jaartallen. Ik heb zo’n persoon niet gevonden.
Vraag is ook of het losgeld genoeg kon zijn voor het gesuggereerde doel: het compenseren van verloren pensioenbeleggingen. Zouden hogere belanghebbenden de krabbelaar Goedertier alleen gelaten hebben met de wetenschap waar het paneel was zodat het aan hun invloed was onttrokken? Lijkt me niet. Dan moet het nog ergens verborgen zijn, maar wie is/zijn zo gek om het dan 90 jaar vast te houden. Hoe groter de samenzwering, hoe sneller er gepraat wordt. Op enig moment in 90 jaar moet er toch iemand in die (veronderstelde) kring zijn die zich realiseert dat het paneel groter is dan Hij/Zij zelf?
Ad 3. Inconsequent in dit scenario is dat, als het paneel is opgehaald door de nabestaanden van AG, waarom gaven ze dan wel de brieven enz. aan de autoriteiten (maar niet het paneel). Ook als het paneel ernstig beschadigd was kon het nog altijd worden geretourneerd, en als daar niet voor is gekozen, waarom dan wel de papieren aanbieden? Dat zou het zoeken maar aanmoedigen.
Al met al drie hoofdscenario’s die elk om andere redenen onwaarschijnlijk zijn of lijken, maar waarvan 1 het voordeel van de relatieve eenvoud heeft.
En toen bekeek ik de zgn. ‘grote tekening’ nog eens goed.
(vervolg in deel 2)
Tjeu Corbeij, Nijmegen
.
Beheerdersantwoord van: A.M.D.G
Beste Tjeu,
Ik overloop uw bijdrage ... en baseer me enkel op het algehele dossier, niet op deze of gene specifieke boeken ...
Gestolen door?
Heeft u enige aanwijzing dat de twee broers Van Ongeval bij de zaak betrokken zouden zijn? De enige link tussen de zaak en de broers is dat Gustave Van Ongeval pastoor-deken van de Sint-Gertrudiskerk was in Wetteren (de woonplaats van Arséne Goedertier) en z'n broer Kamiel op het moment van de diefstal directeur van een bejaardenhuis op de Gentse Sint-Antoniuskaai en als kanunnik deel uit maakte van het Kapittel der hoofdkerk van St Baafs.
De initialen waarmee de afpersingsbrieven zijn ondertekend, ANS en DUA, kunnen misschien worden geïnterpreteerd als een verkorting van Antonius van Padua, daaruit volgend dus, denkt men, een verwijzing naar Kamiel Van Ongeval. Misschien is de interpretatie van de verkorting wel juist, (ANS: Antonius | DUA: Padua ?) Antonius van Padua (Fernando Martins de Bulhões 1195-1231) is immers in katholieke middens de beschermheilige voor het terugvinden van verloren voorwerpen. Misschien moeten wij achter deze initialen niet méér zoeken ... (Hoewel ... de briefwisseling is volledig in het Frans ... het lijkt dan ook onwaarschijnlijk dat hij de verkorting voor "Antonius van Padua" in het Nederlands zou hebben gebruikt ... voor het Franse "Antoine de Padoue" gaat de verkorting niet op. Evenmin voor het Latijnse "Antonius Patavinus")
Er is geen enkele objectieve aanwijzing dat de twee broers (of èèn van de twee) Van Ongeval iets te maken hebben gehad met de diefstal of afpersing. Dit wordt enkel geponeerd in een theorie en is niet onderbouwd door echt concrete aanwijzingen of bewijzen. Verklaringen, 80 jaar later, van een nicht, Christina De Geest, ten spijt. (Hoewel deze verklaringen mogelijks niet geheel uit de lucht gegrepen zijn maar dan in een andere context - Dos. G De Roeck)
De oorsprong van deze theorie is te vinden in het onderhoud van Valère Goedertier (broer van AG) met Koehn die op 30 augustus 1942 noteert; "Hij acht het ook mogelijk dat een priester hierin verwikkeld raakte, zonder echter nog een naam te kunnen opgeven.” (Had hij ook het artikel uit 1935 , krant “De Dag” van de hand van Raymond DE KREMER gelezen ? Of wordt "Sacré" als dusdanig vertaald - wisselkantoor schoonbroer)
(Zie voor dit aspect ook mijn antwoord op het wederwoord van Martin - 17 mei 2022 hieronder.)
De rol van de medeplichtigen
Hoe dan ook, "de stellige overtuiging van Commissaris Mortier" is en blijft tot op heden een veronderstelling, zoals er ook wel nog meerdere zijn.
De kerkdeuren werden gesloten om 19:00 uur (Geen sporen van inbraak, insluiting is het meest logische), er werd een lichtschijnsel in de kathedraal opgemerkt om 23:15 uur (Verklaring Getuige Lehoucq Julienne & Marguerite) ... dat is een tijdsspanne van 4 uur en 15 minuten. De dader van de diefstal nam dus ruim de tijd ... niemand weet hoe inventief de dader is geweest en hoezeer de diefstal werd voorbereid ... misschien wel "ne specialen mensch"
Ik sluit een medeplichtige niet uit, maar dat zal dan wel iemand zijn geweest die dicht bij AG stond. Iemand die hij ten volle vertrouwde en er ook belang bij had. In die context is het jammer dat zijn neef, de broer van de bewindvoerder van Plantexel, Joseph Goedertier nooit werd verhoord ... Deze vertrok op 12 februari 1935 naar Belgisch Kongo "om zijn moeder niet verder tot last te zijn". Let wel ... ook dit is een vrije gedachte, gebaseerd op een aantal eigenaardig- of misschien toevalligheden, geen enkel bewijs ...
"assistenten, die o.a. het werk zouden vernietigen" ... toch vreemd dat zij (indien het personen betreft) wel nog toegang tot het paneel hebben, daar waar AG dat klaarblijkelijk niet meer had ... “De __ berusten op een plaats waar ik, noch iemand anders het kan weghalen zonder de publieke aandacht op te wekken.” Meer nog ... in de allereerste afpersingsbrief (30 april 1934) ...
Hij herhaalt dit trouwens in het aanschijns des doods ... "Ik alleen weet ..., ik alleen weet het ..."
De bedreigingen die in de afpersingsbrieven worden aangehaald slaan op de atmosferische omstandigheden (oa Relatieve vochtigheid/tijd ? : brief 11) waarin het paneel zich bevindt. Niemand had nog toegang tot het paneel en hij was er ten stelligste van overtuigd dat het zonder zijn hulp nooit gevonden zou worden. Vandaar misschien z'n wil tot restitutie op z'n sterfbed.
De 13 + 1 brieven
Het motief van de diefstal is volgens mij geen wraak of rancune jegens personen of instellingen, doch wel de vrees voor een nakend faillissement voor zijn bank, een persoonlijk faillissement dus als gevolg van een samenloop van omstandigheden; het in de sterren geschreven faillissement van zijn koloniale vennootschap Societé de Plantation et d’Exploitation de l’Elaeis au Kasaï en de (roekeloze ?) leningen uit 1932... en natuurlijk het turbulent socio-economisch klimaat op dat ogenblik.
Feit is wel dat hij zich "veilig en vertrouwd" voelde in kerkelijke middens, hij had er deel van uitgemaakt.
De eventuele rancune, maar later dan, lag in het feit dat "de kerkelijke overheid" (in zijn ogen) z'n woord niet heeft gehouden op 14 Juni 1934 ... (Letterlijk in Brief 11 - de zogenaamde "persoonlijke brief")
Het spijt ons D.U.A. persoonlijk dat u hem niet de middelen hebt verstrekt die vermeden zouden hebben dat er redenen waren tot haat tegen de verantwoordelijke overheid, die haar woord en haar beloften niet heeft gehouden.
"Wij zijn vertrokken van de grondgedachte dat we mochten geloven en vertrouwen in het bisschoppelijk woord."
"de indruk dat AG het doel ‘losgeld’ had losgelaten" ... en toch lees ik in dezelfde brief ...
"Het is ons dus onmogelijk u dat paneel af te leveren zonder dat wij de overeengekomen vergoeding in handen hebben, samen met de veiligheid die wij van u vragen."
Zoals in deze site vermeld is "de puzzel" (zoals u het omschrijft) in de veertiende brief m.i. een geheugensteun voor het identificeren en reconstrueren van het zesdelig bericht die AG hoopte te onvangen. Zijn onvoorziene dood heeft er echter anders over beslist.
Ik geloof dus niet dat dit "een code" is naar de bergplaats, de penibele situatie waarin hij zich bevond leende zich niet tot eer en glorie.
De dood en de waarheid.
Optie 1 lijkt mij de meest waarschijnlijke
.
Ik overloop uw bijdrage ... en baseer me enkel op het algehele dossier, niet op deze of gene specifieke boeken ...
Gestolen door?
Heeft u enige aanwijzing dat de twee broers Van Ongeval bij de zaak betrokken zouden zijn? De enige link tussen de zaak en de broers is dat Gustave Van Ongeval pastoor-deken van de Sint-Gertrudiskerk was in Wetteren (de woonplaats van Arséne Goedertier) en z'n broer Kamiel op het moment van de diefstal directeur van een bejaardenhuis op de Gentse Sint-Antoniuskaai en als kanunnik deel uit maakte van het Kapittel der hoofdkerk van St Baafs.
De initialen waarmee de afpersingsbrieven zijn ondertekend, ANS en DUA, kunnen misschien worden geïnterpreteerd als een verkorting van Antonius van Padua, daaruit volgend dus, denkt men, een verwijzing naar Kamiel Van Ongeval. Misschien is de interpretatie van de verkorting wel juist, (ANS: Antonius | DUA: Padua ?) Antonius van Padua (Fernando Martins de Bulhões 1195-1231) is immers in katholieke middens de beschermheilige voor het terugvinden van verloren voorwerpen. Misschien moeten wij achter deze initialen niet méér zoeken ... (Hoewel ... de briefwisseling is volledig in het Frans ... het lijkt dan ook onwaarschijnlijk dat hij de verkorting voor "Antonius van Padua" in het Nederlands zou hebben gebruikt ... voor het Franse "Antoine de Padoue" gaat de verkorting niet op. Evenmin voor het Latijnse "Antonius Patavinus")
Er is geen enkele objectieve aanwijzing dat de twee broers (of èèn van de twee) Van Ongeval iets te maken hebben gehad met de diefstal of afpersing. Dit wordt enkel geponeerd in een theorie en is niet onderbouwd door echt concrete aanwijzingen of bewijzen. Verklaringen, 80 jaar later, van een nicht, Christina De Geest, ten spijt. (Hoewel deze verklaringen mogelijks niet geheel uit de lucht gegrepen zijn maar dan in een andere context - Dos. G De Roeck)
De oorsprong van deze theorie is te vinden in het onderhoud van Valère Goedertier (broer van AG) met Koehn die op 30 augustus 1942 noteert; "Hij acht het ook mogelijk dat een priester hierin verwikkeld raakte, zonder echter nog een naam te kunnen opgeven.” (Had hij ook het artikel uit 1935 , krant “De Dag” van de hand van Raymond DE KREMER gelezen ? Of wordt "Sacré" als dusdanig vertaald - wisselkantoor schoonbroer)
(Zie voor dit aspect ook mijn antwoord op het wederwoord van Martin - 17 mei 2022 hieronder.)
De rol van de medeplichtigen
Hoe dan ook, "de stellige overtuiging van Commissaris Mortier" is en blijft tot op heden een veronderstelling, zoals er ook wel nog meerdere zijn.
De kerkdeuren werden gesloten om 19:00 uur (Geen sporen van inbraak, insluiting is het meest logische), er werd een lichtschijnsel in de kathedraal opgemerkt om 23:15 uur (Verklaring Getuige Lehoucq Julienne & Marguerite) ... dat is een tijdsspanne van 4 uur en 15 minuten. De dader van de diefstal nam dus ruim de tijd ... niemand weet hoe inventief de dader is geweest en hoezeer de diefstal werd voorbereid ... misschien wel "ne specialen mensch"
Ik sluit een medeplichtige niet uit, maar dat zal dan wel iemand zijn geweest die dicht bij AG stond. Iemand die hij ten volle vertrouwde en er ook belang bij had. In die context is het jammer dat zijn neef, de broer van de bewindvoerder van Plantexel, Joseph Goedertier nooit werd verhoord ... Deze vertrok op 12 februari 1935 naar Belgisch Kongo "om zijn moeder niet verder tot last te zijn". Let wel ... ook dit is een vrije gedachte, gebaseerd op een aantal eigenaardig- of misschien toevalligheden, geen enkel bewijs ...
"assistenten, die o.a. het werk zouden vernietigen" ... toch vreemd dat zij (indien het personen betreft) wel nog toegang tot het paneel hebben, daar waar AG dat klaarblijkelijk niet meer had ... “De __ berusten op een plaats waar ik, noch iemand anders het kan weghalen zonder de publieke aandacht op te wekken.” Meer nog ... in de allereerste afpersingsbrief (30 april 1934) ...
Hij herhaalt dit trouwens in het aanschijns des doods ... "Ik alleen weet ..., ik alleen weet het ..."
De bedreigingen die in de afpersingsbrieven worden aangehaald slaan op de atmosferische omstandigheden (oa Relatieve vochtigheid/tijd ? : brief 11) waarin het paneel zich bevindt. Niemand had nog toegang tot het paneel en hij was er ten stelligste van overtuigd dat het zonder zijn hulp nooit gevonden zou worden. Vandaar misschien z'n wil tot restitutie op z'n sterfbed.
De 13 + 1 brieven
Het motief van de diefstal is volgens mij geen wraak of rancune jegens personen of instellingen, doch wel de vrees voor een nakend faillissement voor zijn bank, een persoonlijk faillissement dus als gevolg van een samenloop van omstandigheden; het in de sterren geschreven faillissement van zijn koloniale vennootschap Societé de Plantation et d’Exploitation de l’Elaeis au Kasaï en de (roekeloze ?) leningen uit 1932... en natuurlijk het turbulent socio-economisch klimaat op dat ogenblik.
Feit is wel dat hij zich "veilig en vertrouwd" voelde in kerkelijke middens, hij had er deel van uitgemaakt.
De eventuele rancune, maar later dan, lag in het feit dat "de kerkelijke overheid" (in zijn ogen) z'n woord niet heeft gehouden op 14 Juni 1934 ... (Letterlijk in Brief 11 - de zogenaamde "persoonlijke brief")
Het spijt ons D.U.A. persoonlijk dat u hem niet de middelen hebt verstrekt die vermeden zouden hebben dat er redenen waren tot haat tegen de verantwoordelijke overheid, die haar woord en haar beloften niet heeft gehouden.
"Wij zijn vertrokken van de grondgedachte dat we mochten geloven en vertrouwen in het bisschoppelijk woord."
"de indruk dat AG het doel ‘losgeld’ had losgelaten" ... en toch lees ik in dezelfde brief ...
"Het is ons dus onmogelijk u dat paneel af te leveren zonder dat wij de overeengekomen vergoeding in handen hebben, samen met de veiligheid die wij van u vragen."
Zoals in deze site vermeld is "de puzzel" (zoals u het omschrijft) in de veertiende brief m.i. een geheugensteun voor het identificeren en reconstrueren van het zesdelig bericht die AG hoopte te onvangen. Zijn onvoorziene dood heeft er echter anders over beslist.
Ik geloof dus niet dat dit "een code" is naar de bergplaats, de penibele situatie waarin hij zich bevond leende zich niet tot eer en glorie.
De dood en de waarheid.
Optie 1 lijkt mij de meest waarschijnlijke
.
schreef op 14 februari 2024 om 01:16 uur :
Deel 2 en hypothese
In deel 1 heb ik gepoogd om de voor velen bekende feiten te plaatsen bij drie bekende hoofdrichtingen van de verhaallijnen van de diefstal en het verbergen, evt. verborgen houden van het paneel. Drie hoofdscenario’s die alle drie buitengewoon onwaarschijnlijk aandoen.
De voor ons, gewone belangstellende burgers, hanteerbare lijn is toch vooral de eerste: dat AG en zijn advocaat de waarheid hebben gesproken en – zij het veel later – de autoriteiten correct en compleet hebben ingelicht. Met die lijn wil ik vooralsnog verder gaan. Overigens zijn de andere hoofdscenario’s m.i. niet onmogelijk, alleen (nog) minder waarschijnlijk.
Bij deze bijdrag hoort een bijlage met een afbeelding van de 'grote tekening' met daarop een nummering en de mogelijke relevantie voor het paneel (drie rode rechthoeken)
Het object
Een van de verdiensten van commissaris Martens is om precies te beschrijven wat de maten en het materiaal van het paneel zijn. Het paneel is van Baltisch eiken, ca. 0,45 cm dik (wegens het verticaal doorzagen in Berlijn) en van achteren versterkt met latten tegen barsten, breken en kromtrekken. De maten zijn: 149 cm hoog, 55,5 cm breed en ca 4,5 mm dik plus de ondersteunende latten á 3 cm. (De verdwenen rechters, pag 11; De rechtvaardige rechters gestolen H 1.1.4., pag. 4). Het gewicht kan geschat worden op 25 - 30 kg.
Bij de feitelijke diefstal ging het om twee van deze panelen, ca 60 kg.
Verborgen
De processen verbaal van de huiszoeking bij AG thuis na zijn dood geven aan dat de panelen mogelijk korte tijd op zijn zolder zijn gestald, mogelijk beide. Daar zijn ze echter niet (meer) gevonden. Zeker is het evenmin. Bij de doorslagen van de brieven in het bureau van AG zijn ook tekeningen gevonden – een losse, de zgn. grote tekening, en enkele kleinere in een notitieboekje.
De kleinere tekeningen zijn m.i. overtuigend toegeschreven aan een door AG gemaakt rijtuig (o.a. op deze website) waarmee hij ook een prijs heeft gewonnen. Het notitieboekje was daarmee een object van trots, wat mogelijk de bewaarplaats verklaart.
De beste verklaring voor de grote tekening die ik heb kunnen vinden is ontwerp voor een te construeren duivenhok (ook op deze website), maar die overtuigt mij niet. Ik interpreteer de tekening als volgt.
De grote tekening.
AG was ook timmerman, d.w.z. dat hij qua ontwerpen aan een half woord/maat en een korte schets genoeg had om te maken wat hem voor ogen stond. Waarom dan zo’n uitgebreid schetsblad en dat ook nog bij de DUA-brieven bewaard? Ik denk dat hij op het blad bezig was om een probleem op te lossen dat hij niet in zijn hoofd kon oplossen, en na zorgvuldige bestudering denk ik te weten welk probleem.
De eerste schets (1) is die linksboven op het blad.
AG beschrijft hier zijn opdracht, zeer summier, waarbij vooral de breedte van 183 cm opvalt, die verderop ook weer terugkomt. Onderaan de tekening is vaag een rechthoek getekend met daarin het getal 53 of 55. Hiermee kan of een plank maat C of het paneel bedoeld zijn. De andere getallen in deze tekening zijn restmaten bij het verdelen van verschillende formaten over 183 cm.
Vervolgens inventariseert hij zijn materiaal in tekening 2, midden links:
A: 4 planken van 200 x 25 cm. samen 20.000 cm2
B: 4 planken van 25x 82 cm. deels afgerond samen 8.200 cm2 minus afronding
C: 6 planken of platen van 0,53 x 103 cm. samen 32.754 cm2
Totaal 60.954 cm2
In de volgende twee schetsen is hij bezig om twee keer een vlak van 183 bij 159 cm dicht te puzzelen met dit materiaal. Dit vlak meet 29.097 cm2. Maal 2 is 58.184 cm2. Hij heeft 60.954 cm2, dus voldoende hout voor de twee vlakken, maar het is niet eenvoudig om die vlakken ook goed dicht te leggen Dat is zijn opgave waar vervolgens alle berekeningen over gaan. Dat het geen constructietekening is voor een duivenhok blijkt uit zijn kenbare worsteling in de rechteronderhoeken van beide constructietekeningen om de rechterzijde van de constructie dicht te leggen.
Aldus kan hij aan de linkerkant de overspanning creëren om het paneel te verbergen. Zie mijn bewerking hieronder – niet op schaal maar wel passend qua maten. De rode rechthoek verbeeldt het paneel.
De getallen bovenaan de 3e en 4e tekening (103 + 53 + 27) en (4 x 25 [A] + 3 x 25 [B] + 8) komen beide op 183 uit. (De optelling op tekening 4 is gedaan op basis van het aantal planken van het formaat A en B, dat zijn er zeven, met elk een breedte van 25 cm.)
De hoogte van het vlak moet worden afgeleid. In tekening 3 zijn drie planken maat C (103 x 53) in de breedte boven elkaar gelegd. Dat maakt 159 cm.
In tekening 4 is een plank maat C (103 x 53) in de lengte gelegd van een plank maat B (82 X 25). Dat geeft 103+ 82 = 159 plus 26 over (of de 27 cm die vaak terugkomt).
Uit de berekeningen blijkt dat hij de breedte van 183 in tekening 3 niet haalt met de planken van 25 cm breed en in tekening 4 rechts een lat van 8 x 82 cm plus een plank van . . . en daar houdt het op.
Er staan voorts verspreid over het blad diverse berekeningen waarmee hij steeds combinaties maakt van planken met als doel de 183 of de 159 cm te bereiken. Hij lijkt wel steeds als vertrekpunt een vlak van 159 x ca. 100 cm te willen bereiken. In beide tekeningen goed te zien. Ik heb daar als hypothese het paneel geplaatst.
Hypothese
Dit kan betekenen – mijn hypothese – dat het te zoeken object een houten constructie is van 183 cm. x 159 cm. x ca (3,5 + 1 + 2 á 3 cm. =) 6,5 tot 7,5 cm dik Bestaand uit twee vlakken met planken, boven en onder of voor en achter. Beide vlakken zullen met latten van 4 tot 5 cm breed op elkaar bevestigd zijn tot een dikte van 6 tot 8 cm. Het object zal zich nog bevinden op de plaats waar AG het heeft verstopt. Mogelijk heeft hij eerst de bergplaats ter plaatse gemaakt en daarna het paneel erin gestopt. Als deze constructie gevonden wordt en leeg blijkt te zijn, weten we dat het paneel is weggehaald, waarschijnlijk al in 1934.
Op zoek?
Van deze hypothese is gemakkelijk een zoekvraag te maken, die in de regio kan worden uitgezet. De zoekactie moet dan wel worden gemanaged anders worden sommige mensen en locaties voortdurend lastiggevallen en andere helemaal niet.
AG had door zijn bekendheid met diverse netwerken (kerk, onderwijs, banken enz) relatief gemakkelijk toegang tot een groot aantal gebouwen. Het aanleggen van een lijst kan zinvol zijn. Bestaan er agenda's, werkboekjes of zoiets van AG?
Het is duidelijk dat de meest voor de hand liggende plaatsen al doorzocht zijn, maar niet met een duidelijk omschreven doel. Ik denk dat we met zoekteams moeten werken die samen met de beheerders van een gebouw alle hoeken en gaten doorzoeken. Lijkt me een mooie actie voor de 90ste verjaardag van de verdwijning. Ook is het raadzaam dat de officiële instanties weten wat er gebeurt.
Zo dat was wel even mooi. Hopelijk komen we hier verder mee.
Groet,
Tjeu Corbeij
.
In deel 1 heb ik gepoogd om de voor velen bekende feiten te plaatsen bij drie bekende hoofdrichtingen van de verhaallijnen van de diefstal en het verbergen, evt. verborgen houden van het paneel. Drie hoofdscenario’s die alle drie buitengewoon onwaarschijnlijk aandoen.
De voor ons, gewone belangstellende burgers, hanteerbare lijn is toch vooral de eerste: dat AG en zijn advocaat de waarheid hebben gesproken en – zij het veel later – de autoriteiten correct en compleet hebben ingelicht. Met die lijn wil ik vooralsnog verder gaan. Overigens zijn de andere hoofdscenario’s m.i. niet onmogelijk, alleen (nog) minder waarschijnlijk.
Bij deze bijdrag hoort een bijlage met een afbeelding van de 'grote tekening' met daarop een nummering en de mogelijke relevantie voor het paneel (drie rode rechthoeken)
Het object
Een van de verdiensten van commissaris Martens is om precies te beschrijven wat de maten en het materiaal van het paneel zijn. Het paneel is van Baltisch eiken, ca. 0,45 cm dik (wegens het verticaal doorzagen in Berlijn) en van achteren versterkt met latten tegen barsten, breken en kromtrekken. De maten zijn: 149 cm hoog, 55,5 cm breed en ca 4,5 mm dik plus de ondersteunende latten á 3 cm. (De verdwenen rechters, pag 11; De rechtvaardige rechters gestolen H 1.1.4., pag. 4). Het gewicht kan geschat worden op 25 - 30 kg.
Bij de feitelijke diefstal ging het om twee van deze panelen, ca 60 kg.
Verborgen
De processen verbaal van de huiszoeking bij AG thuis na zijn dood geven aan dat de panelen mogelijk korte tijd op zijn zolder zijn gestald, mogelijk beide. Daar zijn ze echter niet (meer) gevonden. Zeker is het evenmin. Bij de doorslagen van de brieven in het bureau van AG zijn ook tekeningen gevonden – een losse, de zgn. grote tekening, en enkele kleinere in een notitieboekje.
De kleinere tekeningen zijn m.i. overtuigend toegeschreven aan een door AG gemaakt rijtuig (o.a. op deze website) waarmee hij ook een prijs heeft gewonnen. Het notitieboekje was daarmee een object van trots, wat mogelijk de bewaarplaats verklaart.
De beste verklaring voor de grote tekening die ik heb kunnen vinden is ontwerp voor een te construeren duivenhok (ook op deze website), maar die overtuigt mij niet. Ik interpreteer de tekening als volgt.
De grote tekening.
AG was ook timmerman, d.w.z. dat hij qua ontwerpen aan een half woord/maat en een korte schets genoeg had om te maken wat hem voor ogen stond. Waarom dan zo’n uitgebreid schetsblad en dat ook nog bij de DUA-brieven bewaard? Ik denk dat hij op het blad bezig was om een probleem op te lossen dat hij niet in zijn hoofd kon oplossen, en na zorgvuldige bestudering denk ik te weten welk probleem.
De eerste schets (1) is die linksboven op het blad.
AG beschrijft hier zijn opdracht, zeer summier, waarbij vooral de breedte van 183 cm opvalt, die verderop ook weer terugkomt. Onderaan de tekening is vaag een rechthoek getekend met daarin het getal 53 of 55. Hiermee kan of een plank maat C of het paneel bedoeld zijn. De andere getallen in deze tekening zijn restmaten bij het verdelen van verschillende formaten over 183 cm.
Vervolgens inventariseert hij zijn materiaal in tekening 2, midden links:
A: 4 planken van 200 x 25 cm. samen 20.000 cm2
B: 4 planken van 25x 82 cm. deels afgerond samen 8.200 cm2 minus afronding
C: 6 planken of platen van 0,53 x 103 cm. samen 32.754 cm2
Totaal 60.954 cm2
In de volgende twee schetsen is hij bezig om twee keer een vlak van 183 bij 159 cm dicht te puzzelen met dit materiaal. Dit vlak meet 29.097 cm2. Maal 2 is 58.184 cm2. Hij heeft 60.954 cm2, dus voldoende hout voor de twee vlakken, maar het is niet eenvoudig om die vlakken ook goed dicht te leggen Dat is zijn opgave waar vervolgens alle berekeningen over gaan. Dat het geen constructietekening is voor een duivenhok blijkt uit zijn kenbare worsteling in de rechteronderhoeken van beide constructietekeningen om de rechterzijde van de constructie dicht te leggen.
Aldus kan hij aan de linkerkant de overspanning creëren om het paneel te verbergen. Zie mijn bewerking hieronder – niet op schaal maar wel passend qua maten. De rode rechthoek verbeeldt het paneel.
De getallen bovenaan de 3e en 4e tekening (103 + 53 + 27) en (4 x 25 [A] + 3 x 25 [B] + 8) komen beide op 183 uit. (De optelling op tekening 4 is gedaan op basis van het aantal planken van het formaat A en B, dat zijn er zeven, met elk een breedte van 25 cm.)
De hoogte van het vlak moet worden afgeleid. In tekening 3 zijn drie planken maat C (103 x 53) in de breedte boven elkaar gelegd. Dat maakt 159 cm.
In tekening 4 is een plank maat C (103 x 53) in de lengte gelegd van een plank maat B (82 X 25). Dat geeft 103+ 82 = 159 plus 26 over (of de 27 cm die vaak terugkomt).
Uit de berekeningen blijkt dat hij de breedte van 183 in tekening 3 niet haalt met de planken van 25 cm breed en in tekening 4 rechts een lat van 8 x 82 cm plus een plank van . . . en daar houdt het op.
Er staan voorts verspreid over het blad diverse berekeningen waarmee hij steeds combinaties maakt van planken met als doel de 183 of de 159 cm te bereiken. Hij lijkt wel steeds als vertrekpunt een vlak van 159 x ca. 100 cm te willen bereiken. In beide tekeningen goed te zien. Ik heb daar als hypothese het paneel geplaatst.
Hypothese
Dit kan betekenen – mijn hypothese – dat het te zoeken object een houten constructie is van 183 cm. x 159 cm. x ca (3,5 + 1 + 2 á 3 cm. =) 6,5 tot 7,5 cm dik Bestaand uit twee vlakken met planken, boven en onder of voor en achter. Beide vlakken zullen met latten van 4 tot 5 cm breed op elkaar bevestigd zijn tot een dikte van 6 tot 8 cm. Het object zal zich nog bevinden op de plaats waar AG het heeft verstopt. Mogelijk heeft hij eerst de bergplaats ter plaatse gemaakt en daarna het paneel erin gestopt. Als deze constructie gevonden wordt en leeg blijkt te zijn, weten we dat het paneel is weggehaald, waarschijnlijk al in 1934.
Op zoek?
Van deze hypothese is gemakkelijk een zoekvraag te maken, die in de regio kan worden uitgezet. De zoekactie moet dan wel worden gemanaged anders worden sommige mensen en locaties voortdurend lastiggevallen en andere helemaal niet.
AG had door zijn bekendheid met diverse netwerken (kerk, onderwijs, banken enz) relatief gemakkelijk toegang tot een groot aantal gebouwen. Het aanleggen van een lijst kan zinvol zijn. Bestaan er agenda's, werkboekjes of zoiets van AG?
Het is duidelijk dat de meest voor de hand liggende plaatsen al doorzocht zijn, maar niet met een duidelijk omschreven doel. Ik denk dat we met zoekteams moeten werken die samen met de beheerders van een gebouw alle hoeken en gaten doorzoeken. Lijkt me een mooie actie voor de 90ste verjaardag van de verdwijning. Ook is het raadzaam dat de officiële instanties weten wat er gebeurt.
Zo dat was wel even mooi. Hopelijk komen we hier verder mee.
Groet,
Tjeu Corbeij
.
Beheerdersantwoord van: A.M.D.G
Beste Tjeu,
Ik denk ook dat de verklaringen van De Vos juist en accuraat zijn. Ik zie geen reden om er aan te twijfelen. De verklaring van Dr De Cock en Libertus BORNAUW, Pater St- Pieters & Paulusabdij te Dendermonde is daar, onafhankelijk, op essentiele punten mee in overeenstemming.
Dat De Vos bij de zaak betrokken werd was een impulsbeslissing van AG, de priester waar hij om vroeg liet op zich wachten... Arsene wou blijkbaar het paneel restitueren maar kreeg de tijd niet meer.
De Vos handelde als advocaat in het belang van zijn client (Belangrijk om het "geheim of discreet onderzoek van Van Ginderachter/De Vos te kaderen). Hij werd, na de bekentenissen op 25 november en de doorstart van het gerechtelijk onderzoek op 27 december, bijgestaan door zijn 'mentor' Van Ginderachter, voorzitter van de Rechtbank van Eerste Aanleg te Dendermonde. Het was de bedoeling het paneel terug te vinden en de zaak te sluiten (verklaringen Julienne Minne / Is waarschijnlijk ook de reden waarom Pdk De Heem het dossier als geheim bestempelde en het thuis achter slot en grendel bewaarde). De naam "Goedertier" zou op die manier nooit aan de openbaarheid zijn prijsgegeven.
Citaat uit brief (1943) van J. Van Ginderachter aan Journalist De Ceulaer
Beiden hebben m.i. steeds respect getoond voor de feiten en de realiteit ook al hadden ze geen kennis van het dossier. Gezien het paneel niet werd gevonden nam het gerechtelijk onderzoek een doorstart op 27 december 34.
Was AG ook timmerman ? Als doe-het-zelver, knutselaar of handige Harry inderdaad (zie eeuwfeestviering 1930 en de duiven en konijnenhokken). maar niet professioneel ... hij was oa wel leraar "doorzichtkunde" aan de Academie te Wetteren.
Als ik het goed begrijp ... De constructie zou er dan zo hebben uitgezien ...
Uw hypothese omtrent de schets leunt aan bij de hypothese die mijn vader, Gaston De Roeck in 1978/2002 naar voor bracht ...
Zou kunnen ... alleen, daar hebben we geen enkele aanwijzing voor. Net zomin wij een aanwijzing hebben als dat de Rechtvaardige Rechters de kathedraal hebben verlaten ... integendeel.
Dat de "grote tekening" werd gevonden in de enveloppe "Comiteit Mutualiteit" (en dus bij de afpersingsbrieven) is geen zekerheid. Van Ginderachter schrijft in zijn nota dd 10.01. 35 : “Hierbij een onontwarbaar plan, gevonden tussen de papieren.” ... “tussen de papieren” … voor interpretatie vatbaar dus …
De tekening is m.i. een "uitsnijdingsplan" ... hoe benut ik ten volle het houten vlak (dat dienst deed als tafel ter gelegenheid van de plechtige communie), ik verwijs daarvoor naar de verklaring van Julienne Minne.
”Ik herinner me dat mijn man een dag heeft gehad waar hij met hout heeft gewerkt. Hout dat afkomstig was van verpakkingskisten bij de garagist De Graeve; hij heeft er konijnenhokken van gemaakt. Hij heeft ook hout gebruikt dat van een grote tafel afkomstig was die we gebruikt hadden voor een maaltijd ter gelegenheid van de plechtige communie van ons kind, in 1934, om er werken aan het duivenhok mee uit te voeren.”
Volgens mij ontwarren we volgende tekeningen op deze schets:
Deze werkzaamheden aan het duivenhok werden uitgevoerd op/rond 2 oktober 34 (verklaring garagist De Graeve), dat is de dag na het posten van de dertiende brief. De onderhandelingen met het bisdom waren op dat ogenblik "in volle gang". Hij verwachtte een antwoord op de dertiende afpersingsbrief op 6 oktober 34.
De volledige hypothese kan je lezen in "hypothese grote schets"
Ik denk ook dat de verklaringen van De Vos juist en accuraat zijn. Ik zie geen reden om er aan te twijfelen. De verklaring van Dr De Cock en Libertus BORNAUW, Pater St- Pieters & Paulusabdij te Dendermonde is daar, onafhankelijk, op essentiele punten mee in overeenstemming.
Dat De Vos bij de zaak betrokken werd was een impulsbeslissing van AG, de priester waar hij om vroeg liet op zich wachten... Arsene wou blijkbaar het paneel restitueren maar kreeg de tijd niet meer.
De Vos handelde als advocaat in het belang van zijn client (Belangrijk om het "geheim of discreet onderzoek van Van Ginderachter/De Vos te kaderen). Hij werd, na de bekentenissen op 25 november en de doorstart van het gerechtelijk onderzoek op 27 december, bijgestaan door zijn 'mentor' Van Ginderachter, voorzitter van de Rechtbank van Eerste Aanleg te Dendermonde. Het was de bedoeling het paneel terug te vinden en de zaak te sluiten (verklaringen Julienne Minne / Is waarschijnlijk ook de reden waarom Pdk De Heem het dossier als geheim bestempelde en het thuis achter slot en grendel bewaarde). De naam "Goedertier" zou op die manier nooit aan de openbaarheid zijn prijsgegeven.
Citaat uit brief (1943) van J. Van Ginderachter aan Journalist De Ceulaer
Beiden hebben m.i. steeds respect getoond voor de feiten en de realiteit ook al hadden ze geen kennis van het dossier. Gezien het paneel niet werd gevonden nam het gerechtelijk onderzoek een doorstart op 27 december 34.
Was AG ook timmerman ? Als doe-het-zelver, knutselaar of handige Harry inderdaad (zie eeuwfeestviering 1930 en de duiven en konijnenhokken). maar niet professioneel ... hij was oa wel leraar "doorzichtkunde" aan de Academie te Wetteren.
Als ik het goed begrijp ... De constructie zou er dan zo hebben uitgezien ...
Uw hypothese omtrent de schets leunt aan bij de hypothese die mijn vader, Gaston De Roeck in 1978/2002 naar voor bracht ...
Zou kunnen ... alleen, daar hebben we geen enkele aanwijzing voor. Net zomin wij een aanwijzing hebben als dat de Rechtvaardige Rechters de kathedraal hebben verlaten ... integendeel.
Dat de "grote tekening" werd gevonden in de enveloppe "Comiteit Mutualiteit" (en dus bij de afpersingsbrieven) is geen zekerheid. Van Ginderachter schrijft in zijn nota dd 10.01. 35 : “Hierbij een onontwarbaar plan, gevonden tussen de papieren.” ... “tussen de papieren” … voor interpretatie vatbaar dus …
De tekening is m.i. een "uitsnijdingsplan" ... hoe benut ik ten volle het houten vlak (dat dienst deed als tafel ter gelegenheid van de plechtige communie), ik verwijs daarvoor naar de verklaring van Julienne Minne.
”Ik herinner me dat mijn man een dag heeft gehad waar hij met hout heeft gewerkt. Hout dat afkomstig was van verpakkingskisten bij de garagist De Graeve; hij heeft er konijnenhokken van gemaakt. Hij heeft ook hout gebruikt dat van een grote tafel afkomstig was die we gebruikt hadden voor een maaltijd ter gelegenheid van de plechtige communie van ons kind, in 1934, om er werken aan het duivenhok mee uit te voeren.”
Volgens mij ontwarren we volgende tekeningen op deze schets:
- tekening 1 ; Het beschikbare materiaal (het tafelblad (?) bestaande uit twee delen, een eerste deel lengte 2 meter, tweede deel lengte 1.59 meter - beide 1,83 meter breed)
- tekening 2 ; de finaliteit
- tekening 3 & 4 : de respectievelijke uitsnijding om het maximale te benutten.
Deze werkzaamheden aan het duivenhok werden uitgevoerd op/rond 2 oktober 34 (verklaring garagist De Graeve), dat is de dag na het posten van de dertiende brief. De onderhandelingen met het bisdom waren op dat ogenblik "in volle gang". Hij verwachtte een antwoord op de dertiende afpersingsbrief op 6 oktober 34.
De volledige hypothese kan je lezen in "hypothese grote schets"
schreef op 20 juli 2023 om 21:34 uur :
Stel dat AG niet de dief is, maar slechts een medewerker voor een gefingeerde diefstal door de Gentse kanunniken om een groot financieel verlies op te lossen, omdat bij bekend worden van zo'n verlies de gelovigen hen niet langer legaten zullen doen toekomen. Gezien de kanunniken zelf geen brieven kunnen gaan posten, moet er een betrouwbare buitenstaander worden ingeschakeld.
Daar komt AG in beeld, die qua ontwikkeling en mobiliteit interessant is en wie men ook een niet te weigeren aanbod kan doen, namelijk steun in zijn politieke ambities. Weigert hij, dan weet hij dat die ambities nooit meer te realiseren zijn, want dan zal men hem daarin fnuiken. Die politieke ambities waren ook duidelijk bij zijn optreden in Dendermonde.
Hij was inderdaad de enige die wist hoe een en ander in elkaar stak en begreep dat zijn dood een probleem zou zijn. Daarom probeert hij op zijn sterfbed zijn vriend Joris als plaatsvervanger in te schakelen en hem te vertellen waar hij het bewijs vindt dat AG echt betrokken is bij de zogenaamde diefstal. Helaas ontbreekt AG de tijd om Joris meer duidelijkheid te verschaffen, waardoor die naar buiten brengt wat hem in vertrouwen is verteld en ook geen contact zoekt met het Gentse kapittel.
Gevolg: de gefingeerde diefstal wordt onmogelijk en het paneel dat het kapittel zelf ergens bewaard kan nooit meer boven water komen en is om veiligheidsredenen compleet vernietigd.
Ik zie Arsène niet in zijn eentje zo'n ingewikkelde kunstroof plegen, waarvoor ook enige achtergrondkennis nodig was. Maar er was door het kapittel niet gerekend op zo'n publieke interesse, waardoor ook de politie meer moeite deed. Dat heeft de zogenaamde teruggave vertraagd (er moest gewacht worden op afname van de publieke interesse) en werd voor Goedertier ook steeds gevaarlijker (iemand moest maar eens het lettertype van de schrijfmachine gaan onderzoeken en horen dat je zo'n machine makkelijk kon huren b.v.).
Het kostte hem ook steeds meer tijd, dus geld, waarvoor wellicht via die Antwerpse connectie hem een vergoeding werd gegeven. Die pastoor had zich al vaker met kunstwerken bezig gehouden. Hij had gezorgd dat glasramen uit de oude Sint-Laurentiuskerk gered werden en vandaag in de parochiekerk van Lint te vinden zijn - wat ook weinigen weten.
Natuurlijk, als morgen de Rechtvaardige Rechters worden teruggevonden is mijn suggestie foutief. Maar kan een kunstwerk echt zolang verborgen blijven zonder dat er ooit iemand bij toeval op stuit - al was het maar op sterk vergane resten?
Frits Schetsken, Antwerpen.
.
Daar komt AG in beeld, die qua ontwikkeling en mobiliteit interessant is en wie men ook een niet te weigeren aanbod kan doen, namelijk steun in zijn politieke ambities. Weigert hij, dan weet hij dat die ambities nooit meer te realiseren zijn, want dan zal men hem daarin fnuiken. Die politieke ambities waren ook duidelijk bij zijn optreden in Dendermonde.
Hij was inderdaad de enige die wist hoe een en ander in elkaar stak en begreep dat zijn dood een probleem zou zijn. Daarom probeert hij op zijn sterfbed zijn vriend Joris als plaatsvervanger in te schakelen en hem te vertellen waar hij het bewijs vindt dat AG echt betrokken is bij de zogenaamde diefstal. Helaas ontbreekt AG de tijd om Joris meer duidelijkheid te verschaffen, waardoor die naar buiten brengt wat hem in vertrouwen is verteld en ook geen contact zoekt met het Gentse kapittel.
Gevolg: de gefingeerde diefstal wordt onmogelijk en het paneel dat het kapittel zelf ergens bewaard kan nooit meer boven water komen en is om veiligheidsredenen compleet vernietigd.
Ik zie Arsène niet in zijn eentje zo'n ingewikkelde kunstroof plegen, waarvoor ook enige achtergrondkennis nodig was. Maar er was door het kapittel niet gerekend op zo'n publieke interesse, waardoor ook de politie meer moeite deed. Dat heeft de zogenaamde teruggave vertraagd (er moest gewacht worden op afname van de publieke interesse) en werd voor Goedertier ook steeds gevaarlijker (iemand moest maar eens het lettertype van de schrijfmachine gaan onderzoeken en horen dat je zo'n machine makkelijk kon huren b.v.).
Het kostte hem ook steeds meer tijd, dus geld, waarvoor wellicht via die Antwerpse connectie hem een vergoeding werd gegeven. Die pastoor had zich al vaker met kunstwerken bezig gehouden. Hij had gezorgd dat glasramen uit de oude Sint-Laurentiuskerk gered werden en vandaag in de parochiekerk van Lint te vinden zijn - wat ook weinigen weten.
Natuurlijk, als morgen de Rechtvaardige Rechters worden teruggevonden is mijn suggestie foutief. Maar kan een kunstwerk echt zolang verborgen blijven zonder dat er ooit iemand bij toeval op stuit - al was het maar op sterk vergane resten?
Frits Schetsken, Antwerpen.
.
Beheerdersantwoord van: A.M.D.G
Beste Frits,
Met alle gegevens waarover men nu beschikt blijkt uit niets dat het hier zou gaan om een "gefingeerde diefstal". Evenmin zijn er aanwijzingen alsdat de kerkelijke overheid ... van Pijkenheer tot Bisschop ... doelbewust betrokken zou zijn geweest bij de feiten.
Politieke ambities van Goedertier ? ... ook hier zijn er niet echt aanwijzingen voor, en al helemaal niet dat het losgeld daarvoor bestemd zou zijn geweest, of er in relatie mee stond. Dat hij heel sterk geïnteresseerd en gepassioneerd was door politiek blijkt inderdaad ... verschillende getuigen beamen dat. Als bankier/wisselagent maakte hij deel uit van de katholieke middenstandsvereniging van Wetteren, vandaar zijn aanwezigheid op de vergadering in Dendermonde.
Of hij ook op zijn 57-ste een politiek mandaat ambieerde is niet duidelijk, er zijn geen aanwijzingen voor.
Zoals reeds bij de vorige bijdrage vermeld is de betrokkenheid van derden louter toevallig. De Vos, Bornauw, De Cock, Meulepas, Compeers, Puissant waren m.i. één voor één toevallige voorbijgangers in dit verhaal. De kerkbedienden van St Baafs, Gustave GOEDERTIER, ... zich van geen kwaad bewuste en ter goedertrouwe informanten ...
Een ingewikkelde roof ? AG dacht daar blijkbaar anders over ...
Uit deze summiere analyse lijkt het gebrek aan liquiditeiten voor zijn bank het meest logische motief te zijn.
Met alle gegevens waarover men nu beschikt blijkt uit niets dat het hier zou gaan om een "gefingeerde diefstal". Evenmin zijn er aanwijzingen alsdat de kerkelijke overheid ... van Pijkenheer tot Bisschop ... doelbewust betrokken zou zijn geweest bij de feiten.
Politieke ambities van Goedertier ? ... ook hier zijn er niet echt aanwijzingen voor, en al helemaal niet dat het losgeld daarvoor bestemd zou zijn geweest, of er in relatie mee stond. Dat hij heel sterk geïnteresseerd en gepassioneerd was door politiek blijkt inderdaad ... verschillende getuigen beamen dat. Als bankier/wisselagent maakte hij deel uit van de katholieke middenstandsvereniging van Wetteren, vandaar zijn aanwezigheid op de vergadering in Dendermonde.
Of hij ook op zijn 57-ste een politiek mandaat ambieerde is niet duidelijk, er zijn geen aanwijzingen voor.
Zoals reeds bij de vorige bijdrage vermeld is de betrokkenheid van derden louter toevallig. De Vos, Bornauw, De Cock, Meulepas, Compeers, Puissant waren m.i. één voor één toevallige voorbijgangers in dit verhaal. De kerkbedienden van St Baafs, Gustave GOEDERTIER, ... zich van geen kwaad bewuste en ter goedertrouwe informanten ...
Een ingewikkelde roof ? AG dacht daar blijkbaar anders over ...
Uit deze summiere analyse lijkt het gebrek aan liquiditeiten voor zijn bank het meest logische motief te zijn.
schreef op 15 mei 2023 om 15:22 uur :
Is er eigenlijk feitelijk en hard bewijs dat Arsène Goedertier effectief betrokken was bij de zaak? Is alles niet gebaseerd op de verklaring van Jooris De Vos? Kon die niet in echte Agatha Christie stijl de brieven gedumpt hebben bij AG? M.a.w. hebben we al die jaren een dwaalspoor gevolgd? Is D.U.A. iemand die Duitsland graag zag, en wraak wou nemen op België? Waarom zou je in de gevoelige tijd van collaboratie/opkomende nazisme je naam van Georges veranderen in Jooris? Omdat je opkijkt naar Van Severen? En moest het geld daarvoor dienen? Om een nieuwe politieke partij op te richten, naar analogie van wat er zich in Duitsland aan het afspelen was?
.
.
Beheerdersantwoord van: A.M.D.G
Beste Kris,
Ik vrees je te moeten teleur stellen ... compleet onafhankelijk van J. DE VOS werd Arsène GOEDERTIER geïdentificeerd aan de hand van fotoherkenning door Mevr LAUMEN (schrijfmachine - gevonden in "bezit" van AG). Ook de AMDG brief (13.06.34 - geadresseerd en afgestempeld op zijn (AG) naam en zijn adres), het stratenplan en de "bisschoppelijke" brief bij het losgeld (Antwerpen) werden in zijn woning gevonden. Wist DE VOS dat AG 5 maanden later het tijdelijke voor het eeuwige zou verwisselen net op het ogenblik dat hij er bij zou zijn ? Puik !
De brieven werden gevonden in bijzijn van Julienne Minne ... zou zij zo maar haar man laten beschuldigen ? Uit haar officiële verklaringen blijkt het tegendeel. Wat met de voorzitter van de rechtbank van Eerste Aanleg, Joseph Van Ginderachter ?
Je kan natuurlijk aan alles twijfelen maar dan best op basis van vaststaande elementen denk ik.
Interessant is ook eens te kijken naar de schriftvergelijking van de veertiende brief .
Nee, niets wijst er op dat DE VOS zich tot zo'n baldadige handelingen zou hebben laten verleiden; zelfs niet "Agatha Christie" of helderziend gewijs. DE VOS was een toevallige voorbijganger in dit verhaal. Meer nog ... het was een impulsbeslissing van AG omdat de gevraagde priester (geestelijke) op zich liet wachten. Als advocaat was het zijn taak de belangen van zijn cliënt te verdedigen, verklaart ook het "discrete onderzoek" tussen het overlijden en de doorstart van het officiële onderzoek.
Dus nee ... we hebben al die jaren geen dwaalspoor gevolgd. Men is enkel uit het oog verloren dat Arséne Goedertier zelf een bank runde, een bank met een, op dat ogenblik, niet zo'n rooskleurige toekomst ...
Je hoeft achter deze zaak geen gigantische complotten te zoeken, zelfs geen kleine. De aanleiding, het motief zeg maar, is mijn inziens "eenvoudig" en voor sommigen "diepmenselijk". De uitvoering daarentegen spectaculair ... van Arséne hadden we niets anders verwacht ...
zie ... deze summiere analyse
Ik vrees je te moeten teleur stellen ... compleet onafhankelijk van J. DE VOS werd Arsène GOEDERTIER geïdentificeerd aan de hand van fotoherkenning door Mevr LAUMEN (schrijfmachine - gevonden in "bezit" van AG). Ook de AMDG brief (13.06.34 - geadresseerd en afgestempeld op zijn (AG) naam en zijn adres), het stratenplan en de "bisschoppelijke" brief bij het losgeld (Antwerpen) werden in zijn woning gevonden. Wist DE VOS dat AG 5 maanden later het tijdelijke voor het eeuwige zou verwisselen net op het ogenblik dat hij er bij zou zijn ? Puik !
De brieven werden gevonden in bijzijn van Julienne Minne ... zou zij zo maar haar man laten beschuldigen ? Uit haar officiële verklaringen blijkt het tegendeel. Wat met de voorzitter van de rechtbank van Eerste Aanleg, Joseph Van Ginderachter ?
Je kan natuurlijk aan alles twijfelen maar dan best op basis van vaststaande elementen denk ik.
Interessant is ook eens te kijken naar de schriftvergelijking van de veertiende brief .
Nee, niets wijst er op dat DE VOS zich tot zo'n baldadige handelingen zou hebben laten verleiden; zelfs niet "Agatha Christie" of helderziend gewijs. DE VOS was een toevallige voorbijganger in dit verhaal. Meer nog ... het was een impulsbeslissing van AG omdat de gevraagde priester (geestelijke) op zich liet wachten. Als advocaat was het zijn taak de belangen van zijn cliënt te verdedigen, verklaart ook het "discrete onderzoek" tussen het overlijden en de doorstart van het officiële onderzoek.
Dus nee ... we hebben al die jaren geen dwaalspoor gevolgd. Men is enkel uit het oog verloren dat Arséne Goedertier zelf een bank runde, een bank met een, op dat ogenblik, niet zo'n rooskleurige toekomst ...
Je hoeft achter deze zaak geen gigantische complotten te zoeken, zelfs geen kleine. De aanleiding, het motief zeg maar, is mijn inziens "eenvoudig" en voor sommigen "diepmenselijk". De uitvoering daarentegen spectaculair ... van Arséne hadden we niets anders verwacht ...
zie ... deze summiere analyse
schreef op 17 mei 2022 om 16:34 uur :
In het boek van Paul De Ridder is de theorie dat een 'vooraanstaande Gentse familie' (nog steeds) in het bezit zou zijn van het paneel. Robert Senelle (met wie De Ridder samenwerkte) beweerde bovendien dat hij in het bezit was van 'zeer gevoelige informatie over de Rechtvaardige Rechters'. Is deze theorie volgens jullie geloofwaardig? Indien ja, waarom doet het gerecht dan geen huiszoeking bij die familie? en als deze theorie zou kloppen, dan mogen alle andere theorieen (en boeken) naar de prullenmand, ja toch? Of toch niet? Overigens is de lijst met boeken op jullie site lang niet volledig. Een update zou welkom zijn.
.
.
Beheerdersantwoord van: A.M.D.G
Beste Martin,
Voor wat betreft het loutere gegeven "de RR zijn in het bezit van deze of gene familie", los van alle andere beweringen, zijn er mijn inziens vooralsnog te weinig elementen om hierover een accuraat en definitief oordeel te kunnen vellen. Zeg nooit "nooit" ... Het dossier biedt echter geen aanwijzingen die deze stelling, van ver of nabij, zouden kunnen bevestigen.
Jammer vast te stellen maar alle verdere beweringen van Dr De Ridder, Doctor in de Geschiedenis, staan diametraal op onze analyse van het dossier.
Wegens gebrek aan enig tastbaar bewijs of een concrete aanwijzing is het een kwestie van 'geloof', ikzelf ben een overtuigde non-believer in deze theorie … immers, deze stelling steunt klaarblijkelijk op enerzijds de vermeende uitlatingen van oa Maximiliaan WINDERS (Antwerpen, 23 april 1882 – Elsene, 10 september 1982). Deze zijn op z'n zachtst uitgedrukt twijfelachtig ... of zoals een Minister van Justitie (Vrankx / Vander Poorten) het ooit zei "... dat de verklaringen van M. Winders niet met de werkelijkheid overeenstemden". (Terug van weggeweest - Marnix Gijsen - Blz 43§4), anderzijds (weliswaar een andere finaliteit) op de theorie van Gaston De Roeck uit 2002 (zelfde protagonisten). Hieraan worden ook de verklaringen Jan Bosselaers - Kredietbank over "een mislukte poging tot teruggave" van het verdwenen paneel gekoppeld (jaren 80).
Geen bewijs, noch reële aanwijzing voor deze beweringen voor zover ik weet. De verklaringen van Jan Bosselaers zijn oprecht maar was het aanbod dat ook ?
Dat er op het eerste zicht een aantal merkwaardige, wenkbrauwfronsende uitspraken werden gedaan door bepaalde betrokkenen blijkt ... Verder blijkt ook (door de verklaring van Jan De Maere in het boek - pag. 300) dat Prof Senelle wel degelijk 'overtuigd' was, en zich inzette het paneel te restitueren.
Soit, onafgezien van dat, het gerechtelijke onderzoek heeft blijkbaar geen concrete aanwijzingen opgeleverd ... Door de status van de persoon in kwestie (zowel bron als boodschapper) zou deze a priori geloofwaardig moeten zijn maar is de informatie juist of juist geïnterpreteerd?
De theorie
(citaat wikipedia)
"In september 2012 werd gemeld dat de familie van de voormalige Belgische minister en partijvoorzitter August de Schryver in het bezit van het gestolen paneel zou zijn. Het schilderij moest als onderpand hebben gediend voor de Gentse katholieke familie De Schryver en andere kapitaalkrachtige katholieken, om in de jaren dertig de Algemeene Bankvereeniging, voorloper van de KBC, die door de crisis in zware moeilijkheden was geraakt, te redden.
Tot zijn overlijden in februari 2013 beweerde Robert Senelle dat het paneel nog intact was. Senelle zou al sinds 1980 op de hoogte zijn geweest, toen August de Schryver uit zijn handen het eredoctoraat van de Gentse universiteit had ontvangen.
Na De Schryvers overlijden zouden de Rechtvaardige Rechters via erfenis in het bezit van Marcel Storme zijn gekomen. Die zou er uit angst voor een schandaal niet mee naar buiten willen komen. Senelle heeft zijn informatie sinds 2002 in alle discretie gedeeld met Paul De Ridder. Na lang en discreet aandringen bij Marcel Storme, eerst door Senelle, dan door De Ridder, stapte de laatste in juli 2013 naar het gerecht in Gent"
(Einde citaat)
Lees in dat verband ook (Wassen we de Rechtvaardige Rechters wit? - Siel Van der Donckt)
Vele vragen ...
... dringen zich op, enerzijds mbt het bezit, anderzijds mbt de informatie. Zoals gezegd, de ganse theorie van Paul De Ridder blijft (voor mij) zeer vaag, verwarrend en bij wijlen tegenstrijdig.
Voor de dood van AG:
Er is tot op heden geen enkele reële aanwijzing, laat staan bewijs, dat andere personen dan Arséne Goedertier in deze zaak betrokken zijn ... Ik "daag iedereen uit" een onomstotelijke aanwijzing of hard bewijs daarvan te leveren. In de loop der tijden waren er verdachtmakingen, roddels, geruchten, interpretaties, speculaties, insinuaties, stoerdoenerij, veronderstellingen, associatieve denkpatronen, misverstanden, theorieën, fabeltjes ... bij de vleet maar echt harde aanwijzingen ? Nada, geen enkele, wel integendeel ...
Na de dood van AG:
De gekende theorieën alsdat het gestolen kunstwerk zou zijn teruggevonden na opzoekingen in oa St Baafs kunnen één voor één worden weerlegd ... ook hier weer heel veel veronderstellingen en vergaloppeerde interpretaties maar geen enkele harde aanwijzing, noch bewijs. Biechtgeheim ? ... door wie ? Louise Coupé ? wanneer ? artikel 27 juli 1935 in Le Soir ?
Geen enkele indicatie, integendeel ...
Misschien ter illustratie dit m.i. onlogisch gegeven (onder andere, er zijn er meer) in deze theorie...
"Het paneel werd teruggevonden in het St Baafs" (drrtvw - oa pg 299 - "gevolg") ...
"Arséne is niet de dief " (Stelling kritiekloos overgenomen van H. Koehn - 17.09.43) ...
"Arséne werd er later bij betrokken" ...
... Arséne (DUA) heeft steeds volgehouden, zelfs in het aanschijns des doods "Ik alleen weet ...".
... Vanaf de ontdekking van de diefstal was er constant bewaking in de Kathedraal ...
Hoe is Arséne er in geslaagd om later, ”na de daders op het spoor te zijn gekomen” of “te zijn aangezocht”, met het paneel naar de kathedraal terug te keren en het daar te verstoppen waar het zou zijn teruggevonden ? Hoe groot schat u die kans in ? ...
Verder heel veel misvattingen, we lezen op blz 303:
“25 juli 1935 De Rechtvaardige Rechters zijn gevonden!
…. Vormen slechts onbenulligheden in vergelijking met het nieuws dat op 25 juli 1935 bekend gemaakt wordt door De Standaard …/... De hoofdredacteur Jan Boon wordt door Kardinaal Van Roey zwaar onder druk gezet om te zwijgen“
… het wedervaren van hoofdredacteur Jan Boon en de artikelenreeks in het dagblad "De Standaard" van 25 tot 28 juli 1935. Een kwakkel, hem ingefluisterd door een (niet-geïdentificeerd) lid van de toenmalige Gerechtelijke Politie ...
De initiële informatie van deze artikelenreeks vloeit voort uit de verklaring van MDB (dd 18 juni 1935), deze dame "hoorde" de stem van Pater Paul (Paulus Luyckx 1824 - 1896) die haar influisterde :
"Neen, denk er niet aan. Het is geen spiritisme of magnetisme. Neen, denk wel dat ik U kan beroven van uwe genaden. Vrees niets, ik ben pater Paul. Het been van uw man zal genezen. Het verdwenen stuk van Het Lam Gods zal ontdekt worden. Het bevindt zich in de Sint Pieterskerk, deurtje links. Verwittig de pastoor en de commissaris. Begeef u naar de Sint-Pieterskerk om 9 uur. Heb geen schrik. Ik vergezel u. Een getuige zult gij vinden in de kerk."
Om "de stem" van Pater Paul te kaderen; begin jaren 30 was de volksdevotie heel uitgesproken in Vlaanderen en werden verschijningen van heiligen en het horen van stemmen gezien als geloofwaardige spirituele ervaringen. Deze fenomenen speelden een belangrijke rol in de volkse religieuze beleving van die tijd. De heilige maagd Maria verscheen voor het eerst in Beauraing op 29 november 1932. Later in 1933 in Banneux... hier in katholiek Vlaanderen was het vooral zienster Leonie (Nieke) Van Den Dijck uit Onkerzele die vanaf september 1933 nogal wat opzien baarde door oa haar veelvuldige ontmoetingen met de onbevlekte ontvangenis.
De hoofdredacteur van De Standaard, Jan Boon, was een belangrijke en overtuigde 'believer' in de Mariaverschijningen te Banneux, Beauraing en Onkerzele. Hij was de meest prominente journalist die deze verschijningen actief ondersteunde, zijn krant bracht in die periode zowat dagelijks verslag uit over alles wat ermee te maken had. Boon bleef zijn leven lang oa de Mariaverschijningen in Onkerzele (passioneel) ondersteunen. (Lees meer!).
Reeds op 25 augustus 1934 vaardigde kardinaal-aartsbisschop Jozef Van Roey een mandement uit waarin hij elke bovennatuurlijke waarde aan de verschijningen ontkende en alle priesters verbood om op welke wijze dan ook steun te verlenen aan de verschijningen.
Nog één ?
"7 september 1935 - De Rechtvaardige Rechters zijn zwaar beschadigd"
"Maar op 7 september 1935 bevestigd Jean Ray (Raymond De Kremer) in De Dag andermaal dat het paneel van Van Eyck wel degelijk terecht is. Op de koop toe brengt de journalist ook de verbijsterende informatie: het schilderij is zwaar beschadigd!" Drrtvw - Blz 305
Deze zogezegde aanwijzing is afkomstig uit het artikel van John Flanders (of Jean Ray beide pseudoniem van Raymond De Kremer), gepubliceerd in het ochtendblad 'De Dag' op 7 september 1935:
Het doorzagen van het paneel "in de dikte" gebeurde minutieus in Berlijn in 1894.
Deze bewering stemt dus helemaal niet met de werkelijkheid overeen en is volgens mij al helemaal geen "aanwijzing". De inhoud van dit artikel is hoogstwaarschijnlijk ook de bron van de uitspraken van Max Winders die in het boek meermaals worden aangehaald... "mais dans quel état".
De familie waar Dr De Ridder het over heeft is oa gerelateerd met meerdere vooraanstaande politieke figuren uit die tijd. De manier waarop deze met de zaak van de Rechtvaardige Rechters zijn gerelateerd is op zijn minst zeer twijfelachtig.
ivm de familie Van Cauwelaert
Heeft de Duitse propagandadienst & Jef Van de Wiele Koehn wat in z'n oor gefluisterd ?
(zie eerbare familie in 'voor waar': politieke afrekening Van De Wiele - Van Cauwelaert?)
ivm de familie De Schryver
Voor de theorie van het "redden van een bank" (andere dan de eigen bank - zie mijn analyse) bestaat geen enkel bewijs, noch aanwijzingen (wel integendeel), wat niet wegneemt dat bepaalde banken (de Algemeene Bankvereeniging had een put van 930 miljoen Bfr oa door de bouw van de Boerentoren in Antwerpen) in die periode wel degelijk in de problemen waren geraakt (associatieve denkpatronen).
Net zomin bestaan er aanwijzingen of bewijs voor mislukte beursbeleggingen vanuit het bisdom ... (insinuatie initieel gemaakt door Valére Goedertier - oorsprong theorie G. De Roeck)
Tussen beide families bestaat er een link door huwelijk, op 07.10.1947 huwde de op één na oudste dochter van De Schryver, Anna met een zoon van Van Cauwelaert, Leo.
Marcel Storme is de zoon van Jules Jacob Storme (Schepen van de Stad Gent tussen 1934 en 1943 - Van 14 juni tot 11 oktober 1940 was hij waarnemend burgemeester) en de schoonzoon van August De Schryver (huwde in 1956 dochter Godelieve)
Verder wordt in de stelling van Dr De Ridder sterk de aandacht gevestigd op de mening van Henry Koehn die schrijft nav gesprek met Julienne Minne in haar woning, Heistraat te Sint-Niklaas op 10 mei 1942 ... "Na dit gesprek neig ik naar de opvatting dat Goedertier zelf niet de dief is, maar iemand van de in zijn brief vermelde ‘eerbare familie’ (Van Cauwelaert). Slechts zo zou ik zijn laatste woorden aan De Vos kunnen verklaren dat zijn geweten gerust was.”
en
nav gesprek met Valère Goedertier op 30 augustus 1942 ... "Arsène G. ist nicht der Dieb. Er hat den oder die Diebe ausfindig gemacht. Er hat die Tafel der Gerechten Richter an sich gebracht und diese versteckt.".
zelf heb ik zeer sterke twijfels over deze besluitvorming... lees hier ...
Een andere mogelijkheid ? Het misverstand ...
Hoewel August De Schrijver "reeds lang" voor zijn overlijden (5 maart 1991) in het bezit zou zijn geweest van de RR (jaren 30 - onderpand - redden bank - borg voor een lening - vooraanstaande familie: meerdere eerdere theorieën in deze ene stelling) toch deze bedenking …
is het niet mogelijk dat een ontluikende kiem van dit alles zich situeert op 30 of 31 januari 1978 (uitgevoerde expertise/ mogelijke restauratie) in combinatie met eventueel de kennis van een artikel uit 1971 en 72 (Rechtvaardige Rechters (ongeschonden) terecht? (knack) en 6 miljoen om een aanzienlijke familie te beschermen) van de hand van Jos Cels, bron Max Winders (voortvloeiend artikel knack 28 juni 1972 - André Glavimans) ? Waarna het echt tot bloei is gekomen met de mediaheisa rond de theorie van Gaston De Roeck in 2002 ... het jaar waar het verhaal van Dr De Ridder echt begint en er verder op borduurt ?
De link tussen Jerome SEGHERS (Directeur van het Conservatiecentrum MSK - restauratie) => Jan DE MAERE (wetenschappelijk medewerker J.S.) => Robert SENELLE (gezamelijke publicatie “Vlaanderen moet zijn kunst beschermen” (De Standaard, 5 november 1997) en (aangetrouwde) leden van de familie De Schryver in het entourage... , 2002: de theorie van Gaston De Roeck met de naam "Arthur De Meester"... ik zeg zo maar wat ...
Graag...
zou ook ik, net als u, meer vernemen over die "zeer gevoelige informatie" waar u het over heeft. Alexander von Falkenhausen ? Achiel Van Acker ? andere ? ... of misschien (ik zeg -toon- opnieuw zo maar wat) ...
... ach, Ik maak me echt geen illusies. Ik heb het wat gehad met de "ik weet iets maar ik wil/mag het niet zeggen" fabeltjes in dit dossier.
De verklaringen van Paul De Ridder zijn wel degelijk zeer minutieus onderzocht door de Gentse Federale Politie, zonder uitkomst blijkbaar... ik stel samen met u vast dat er, na doorgedreven onderzoek, geen verder gevolg werd aan gegeven. Een doofpot heeft hier totaal niets mee te maken, neem dit gerust van mij aan. (Zie de verklaring ook van Philippe Van Maele, Ere-rechter)
Oh ja, wij hebben niet de ambitie om werkelijk alle boeken omtrent de diefstal van de Rechtvaardige Rechters op te lijsten vandaar dat wij bij de meeste enkel een afbeelding hebben weergegeven. De boeken die er toe doen (Kerckhaert & Mortier | Rudy Pieters | André Capiteyn) hebben wij summier beschreven. Indien u denkt dat er een belangrijk werk niet op deze site vertegenwoordigd is laat het ons weten ! Wij zullen u eeuwig dankbaar zijn. 😉 ... of ... misschien bedoelde je wel het nieuwe boek (juli 2022) van Steve Berry, 'Het geheim van Gent’
A.M.D.G.
spoorloos@rechtvaardigerechters.be
Voor wat betreft het loutere gegeven "de RR zijn in het bezit van deze of gene familie", los van alle andere beweringen, zijn er mijn inziens vooralsnog te weinig elementen om hierover een accuraat en definitief oordeel te kunnen vellen. Zeg nooit "nooit" ... Het dossier biedt echter geen aanwijzingen die deze stelling, van ver of nabij, zouden kunnen bevestigen.
Jammer vast te stellen maar alle verdere beweringen van Dr De Ridder, Doctor in de Geschiedenis, staan diametraal op onze analyse van het dossier.
Wegens gebrek aan enig tastbaar bewijs of een concrete aanwijzing is het een kwestie van 'geloof', ikzelf ben een overtuigde non-believer in deze theorie … immers, deze stelling steunt klaarblijkelijk op enerzijds de vermeende uitlatingen van oa Maximiliaan WINDERS (Antwerpen, 23 april 1882 – Elsene, 10 september 1982). Deze zijn op z'n zachtst uitgedrukt twijfelachtig ... of zoals een Minister van Justitie (Vrankx / Vander Poorten) het ooit zei "... dat de verklaringen van M. Winders niet met de werkelijkheid overeenstemden". (Terug van weggeweest - Marnix Gijsen - Blz 43§4), anderzijds (weliswaar een andere finaliteit) op de theorie van Gaston De Roeck uit 2002 (zelfde protagonisten). Hieraan worden ook de verklaringen Jan Bosselaers - Kredietbank over "een mislukte poging tot teruggave" van het verdwenen paneel gekoppeld (jaren 80).
Geen bewijs, noch reële aanwijzing voor deze beweringen voor zover ik weet. De verklaringen van Jan Bosselaers zijn oprecht maar was het aanbod dat ook ?
Dat er op het eerste zicht een aantal merkwaardige, wenkbrauwfronsende uitspraken werden gedaan door bepaalde betrokkenen blijkt ... Verder blijkt ook (door de verklaring van Jan De Maere in het boek - pag. 300) dat Prof Senelle wel degelijk 'overtuigd' was, en zich inzette het paneel te restitueren.
Soit, onafgezien van dat, het gerechtelijke onderzoek heeft blijkbaar geen concrete aanwijzingen opgeleverd ... Door de status van de persoon in kwestie (zowel bron als boodschapper) zou deze a priori geloofwaardig moeten zijn maar is de informatie juist of juist geïnterpreteerd?
De theorie
(citaat wikipedia)
"In september 2012 werd gemeld dat de familie van de voormalige Belgische minister en partijvoorzitter August de Schryver in het bezit van het gestolen paneel zou zijn. Het schilderij moest als onderpand hebben gediend voor de Gentse katholieke familie De Schryver en andere kapitaalkrachtige katholieken, om in de jaren dertig de Algemeene Bankvereeniging, voorloper van de KBC, die door de crisis in zware moeilijkheden was geraakt, te redden.
Tot zijn overlijden in februari 2013 beweerde Robert Senelle dat het paneel nog intact was. Senelle zou al sinds 1980 op de hoogte zijn geweest, toen August de Schryver uit zijn handen het eredoctoraat van de Gentse universiteit had ontvangen.
Na De Schryvers overlijden zouden de Rechtvaardige Rechters via erfenis in het bezit van Marcel Storme zijn gekomen. Die zou er uit angst voor een schandaal niet mee naar buiten willen komen. Senelle heeft zijn informatie sinds 2002 in alle discretie gedeeld met Paul De Ridder. Na lang en discreet aandringen bij Marcel Storme, eerst door Senelle, dan door De Ridder, stapte de laatste in juli 2013 naar het gerecht in Gent"
(Einde citaat)
Lees in dat verband ook (Wassen we de Rechtvaardige Rechters wit? - Siel Van der Donckt)
Vele vragen ...
... dringen zich op, enerzijds mbt het bezit, anderzijds mbt de informatie. Zoals gezegd, de ganse theorie van Paul De Ridder blijft (voor mij) zeer vaag, verwarrend en bij wijlen tegenstrijdig.
Voor de dood van AG:
Er is tot op heden geen enkele reële aanwijzing, laat staan bewijs, dat andere personen dan Arséne Goedertier in deze zaak betrokken zijn ... Ik "daag iedereen uit" een onomstotelijke aanwijzing of hard bewijs daarvan te leveren. In de loop der tijden waren er verdachtmakingen, roddels, geruchten, interpretaties, speculaties, insinuaties, stoerdoenerij, veronderstellingen, associatieve denkpatronen, misverstanden, theorieën, fabeltjes ... bij de vleet maar echt harde aanwijzingen ? Nada, geen enkele, wel integendeel ...
Na de dood van AG:
De gekende theorieën alsdat het gestolen kunstwerk zou zijn teruggevonden na opzoekingen in oa St Baafs kunnen één voor één worden weerlegd ... ook hier weer heel veel veronderstellingen en vergaloppeerde interpretaties maar geen enkele harde aanwijzing, noch bewijs. Biechtgeheim ? ... door wie ? Louise Coupé ? wanneer ? artikel 27 juli 1935 in Le Soir ?
Geen enkele indicatie, integendeel ...
Misschien ter illustratie dit m.i. onlogisch gegeven (onder andere, er zijn er meer) in deze theorie...
"Het paneel werd teruggevonden in het St Baafs" (drrtvw - oa pg 299 - "gevolg") ...
"Arséne is niet de dief " (Stelling kritiekloos overgenomen van H. Koehn - 17.09.43) ...
"Arséne werd er later bij betrokken" ...
... Arséne (DUA) heeft steeds volgehouden, zelfs in het aanschijns des doods "Ik alleen weet ...". ... Vanaf de ontdekking van de diefstal was er constant bewaking in de Kathedraal ... Hoe is Arséne er in geslaagd om later, ”na de daders op het spoor te zijn gekomen” of “te zijn aangezocht”, met het paneel naar de kathedraal terug te keren en het daar te verstoppen waar het zou zijn teruggevonden ? Hoe groot schat u die kans in ? ...
Verder heel veel misvattingen, we lezen op blz 303:
“25 juli 1935 De Rechtvaardige Rechters zijn gevonden!
…. Vormen slechts onbenulligheden in vergelijking met het nieuws dat op 25 juli 1935 bekend gemaakt wordt door De Standaard …/... De hoofdredacteur Jan Boon wordt door Kardinaal Van Roey zwaar onder druk gezet om te zwijgen“
… het wedervaren van hoofdredacteur Jan Boon en de artikelenreeks in het dagblad "De Standaard" van 25 tot 28 juli 1935. Een kwakkel, hem ingefluisterd door een (niet-geïdentificeerd) lid van de toenmalige Gerechtelijke Politie ...
De initiële informatie van deze artikelenreeks vloeit voort uit de verklaring van MDB (dd 18 juni 1935), deze dame "hoorde" de stem van Pater Paul (Paulus Luyckx 1824 - 1896) die haar influisterde : "Neen, denk er niet aan. Het is geen spiritisme of magnetisme. Neen, denk wel dat ik U kan beroven van uwe genaden. Vrees niets, ik ben pater Paul. Het been van uw man zal genezen. Het verdwenen stuk van Het Lam Gods zal ontdekt worden. Het bevindt zich in de Sint Pieterskerk, deurtje links. Verwittig de pastoor en de commissaris. Begeef u naar de Sint-Pieterskerk om 9 uur. Heb geen schrik. Ik vergezel u. Een getuige zult gij vinden in de kerk."
Om "de stem" van Pater Paul te kaderen; begin jaren 30 was de volksdevotie heel uitgesproken in Vlaanderen en werden verschijningen van heiligen en het horen van stemmen gezien als geloofwaardige spirituele ervaringen. Deze fenomenen speelden een belangrijke rol in de volkse religieuze beleving van die tijd. De heilige maagd Maria verscheen voor het eerst in Beauraing op 29 november 1932. Later in 1933 in Banneux... hier in katholiek Vlaanderen was het vooral zienster Leonie (Nieke) Van Den Dijck uit Onkerzele die vanaf september 1933 nogal wat opzien baarde door oa haar veelvuldige ontmoetingen met de onbevlekte ontvangenis.
De hoofdredacteur van De Standaard, Jan Boon, was een belangrijke en overtuigde 'believer' in de Mariaverschijningen te Banneux, Beauraing en Onkerzele. Hij was de meest prominente journalist die deze verschijningen actief ondersteunde, zijn krant bracht in die periode zowat dagelijks verslag uit over alles wat ermee te maken had. Boon bleef zijn leven lang oa de Mariaverschijningen in Onkerzele (passioneel) ondersteunen. (Lees meer!).
Reeds op 25 augustus 1934 vaardigde kardinaal-aartsbisschop Jozef Van Roey een mandement uit waarin hij elke bovennatuurlijke waarde aan de verschijningen ontkende en alle priesters verbood om op welke wijze dan ook steun te verlenen aan de verschijningen.
Nog één ?
"7 september 1935 - De Rechtvaardige Rechters zijn zwaar beschadigd"
"Maar op 7 september 1935 bevestigd Jean Ray (Raymond De Kremer) in De Dag andermaal dat het paneel van Van Eyck wel degelijk terecht is. Op de koop toe brengt de journalist ook de verbijsterende informatie: het schilderij is zwaar beschadigd!" Drrtvw - Blz 305
Deze zogezegde aanwijzing is afkomstig uit het artikel van John Flanders (of Jean Ray beide pseudoniem van Raymond De Kremer), gepubliceerd in het ochtendblad 'De Dag' op 7 september 1935:
Het doorzagen van het paneel "in de dikte" gebeurde minutieus in Berlijn in 1894.Deze bewering stemt dus helemaal niet met de werkelijkheid overeen en is volgens mij al helemaal geen "aanwijzing". De inhoud van dit artikel is hoogstwaarschijnlijk ook de bron van de uitspraken van Max Winders die in het boek meermaals worden aangehaald... "mais dans quel état".
De familie waar Dr De Ridder het over heeft is oa gerelateerd met meerdere vooraanstaande politieke figuren uit die tijd. De manier waarop deze met de zaak van de Rechtvaardige Rechters zijn gerelateerd is op zijn minst zeer twijfelachtig.
ivm de familie Van Cauwelaert
Heeft de Duitse propagandadienst & Jef Van de Wiele Koehn wat in z'n oor gefluisterd ?
(zie eerbare familie in 'voor waar': politieke afrekening Van De Wiele - Van Cauwelaert?)
ivm de familie De Schryver
Voor de theorie van het "redden van een bank" (andere dan de eigen bank - zie mijn analyse) bestaat geen enkel bewijs, noch aanwijzingen (wel integendeel), wat niet wegneemt dat bepaalde banken (de Algemeene Bankvereeniging had een put van 930 miljoen Bfr oa door de bouw van de Boerentoren in Antwerpen) in die periode wel degelijk in de problemen waren geraakt (associatieve denkpatronen).
Net zomin bestaan er aanwijzingen of bewijs voor mislukte beursbeleggingen vanuit het bisdom ... (insinuatie initieel gemaakt door Valére Goedertier - oorsprong theorie G. De Roeck)
Tussen beide families bestaat er een link door huwelijk, op 07.10.1947 huwde de op één na oudste dochter van De Schryver, Anna met een zoon van Van Cauwelaert, Leo.
Marcel Storme is de zoon van Jules Jacob Storme (Schepen van de Stad Gent tussen 1934 en 1943 - Van 14 juni tot 11 oktober 1940 was hij waarnemend burgemeester) en de schoonzoon van August De Schryver (huwde in 1956 dochter Godelieve)
Verder wordt in de stelling van Dr De Ridder sterk de aandacht gevestigd op de mening van Henry Koehn die schrijft nav gesprek met Julienne Minne in haar woning, Heistraat te Sint-Niklaas op 10 mei 1942 ... "Na dit gesprek neig ik naar de opvatting dat Goedertier zelf niet de dief is, maar iemand van de in zijn brief vermelde ‘eerbare familie’ (Van Cauwelaert). Slechts zo zou ik zijn laatste woorden aan De Vos kunnen verklaren dat zijn geweten gerust was.”
en
nav gesprek met Valère Goedertier op 30 augustus 1942 ... "Arsène G. ist nicht der Dieb. Er hat den oder die Diebe ausfindig gemacht. Er hat die Tafel der Gerechten Richter an sich gebracht und diese versteckt.".
zelf heb ik zeer sterke twijfels over deze besluitvorming... lees hier ...
Een andere mogelijkheid ? Het misverstand ...
Hoewel August De Schrijver "reeds lang" voor zijn overlijden (5 maart 1991) in het bezit zou zijn geweest van de RR (jaren 30 - onderpand - redden bank - borg voor een lening - vooraanstaande familie: meerdere eerdere theorieën in deze ene stelling) toch deze bedenking …
is het niet mogelijk dat een ontluikende kiem van dit alles zich situeert op 30 of 31 januari 1978 (uitgevoerde expertise/ mogelijke restauratie) in combinatie met eventueel de kennis van een artikel uit 1971 en 72 (Rechtvaardige Rechters (ongeschonden) terecht? (knack) en 6 miljoen om een aanzienlijke familie te beschermen) van de hand van Jos Cels, bron Max Winders (voortvloeiend artikel knack 28 juni 1972 - André Glavimans) ? Waarna het echt tot bloei is gekomen met de mediaheisa rond de theorie van Gaston De Roeck in 2002 ... het jaar waar het verhaal van Dr De Ridder echt begint en er verder op borduurt ?
De link tussen Jerome SEGHERS (Directeur van het Conservatiecentrum MSK - restauratie) => Jan DE MAERE (wetenschappelijk medewerker J.S.) => Robert SENELLE (gezamelijke publicatie “Vlaanderen moet zijn kunst beschermen” (De Standaard, 5 november 1997) en (aangetrouwde) leden van de familie De Schryver in het entourage... , 2002: de theorie van Gaston De Roeck met de naam "Arthur De Meester"... ik zeg zo maar wat ...
Graag...
zou ook ik, net als u, meer vernemen over die "zeer gevoelige informatie" waar u het over heeft. Alexander von Falkenhausen ? Achiel Van Acker ? andere ? ... of misschien (ik zeg -toon- opnieuw zo maar wat) ...
... ach, Ik maak me echt geen illusies. Ik heb het wat gehad met de "ik weet iets maar ik wil/mag het niet zeggen" fabeltjes in dit dossier.
De verklaringen van Paul De Ridder zijn wel degelijk zeer minutieus onderzocht door de Gentse Federale Politie, zonder uitkomst blijkbaar... ik stel samen met u vast dat er, na doorgedreven onderzoek, geen verder gevolg werd aan gegeven. Een doofpot heeft hier totaal niets mee te maken, neem dit gerust van mij aan. (Zie de verklaring ook van Philippe Van Maele, Ere-rechter)
Oh ja, wij hebben niet de ambitie om werkelijk alle boeken omtrent de diefstal van de Rechtvaardige Rechters op te lijsten vandaar dat wij bij de meeste enkel een afbeelding hebben weergegeven. De boeken die er toe doen (Kerckhaert & Mortier | Rudy Pieters | André Capiteyn) hebben wij summier beschreven. Indien u denkt dat er een belangrijk werk niet op deze site vertegenwoordigd is laat het ons weten ! Wij zullen u eeuwig dankbaar zijn. 😉 ... of ... misschien bedoelde je wel het nieuwe boek (juli 2022) van Steve Berry, 'Het geheim van Gent’
A.M.D.G.
spoorloos@rechtvaardigerechters.be
schreef op 28 december 2020 om 14:50 uur :
Bedankt voor uw geweldige site!
Is er ooit een poging gedaan om het DNA te achterhalen en gebruiken? Bijvoorbeeld van dat achter de postzegels.
Met vriendelijke groet,
Bert van der Waal van Dijk
.
Beheerdersantwoord van: A.M.D.G
Beste Bert,
...
...
Het was even schrikken toen we de briefomslag onder ogen kregen maar bij het verschijnen van het boek in 2005 "De Verdwenen Rechters" van Karel Mortier werd alles duidelijk ... wij lezen op blz 271 ...
"Met akkoord van de Gentse procureur-generaal en de procureur des Konings werd in oktober 2004 beroep gedaan op het laboratorium van de farmaceutische biotechnologie geleid door prof.dr.apoth. D. Deforce (RUG). De omslag waarin de eerste D.U.A.-brief stak bood o.i. de meeste kans op uitsluitsel wie dit bezwarend document had verstuurd. Als vergelijkingsmateriaal diende een omslag uit 1965, waarin een aan ons gerichte persoonlijke brief stak van Valère Goedertier, broer van Arsène.
Andere bruikbare middelen ontbraken. Diverse proeven met deeltjes van de postzegel en de kleefboord aan de achterkant van de D.U.A.-brief gaven echter geen D.N.A.-gegevens. Mogelijk was het speekselspoor door de verlopen tijd vergaan of men had gebruik gemaakt van een kantoorsponsje."
A.M.D.G
...
...Het was even schrikken toen we de briefomslag onder ogen kregen maar bij het verschijnen van het boek in 2005 "De Verdwenen Rechters" van Karel Mortier werd alles duidelijk ... wij lezen op blz 271 ...
"Met akkoord van de Gentse procureur-generaal en de procureur des Konings werd in oktober 2004 beroep gedaan op het laboratorium van de farmaceutische biotechnologie geleid door prof.dr.apoth. D. Deforce (RUG). De omslag waarin de eerste D.U.A.-brief stak bood o.i. de meeste kans op uitsluitsel wie dit bezwarend document had verstuurd. Als vergelijkingsmateriaal diende een omslag uit 1965, waarin een aan ons gerichte persoonlijke brief stak van Valère Goedertier, broer van Arsène.
Andere bruikbare middelen ontbraken. Diverse proeven met deeltjes van de postzegel en de kleefboord aan de achterkant van de D.U.A.-brief gaven echter geen D.N.A.-gegevens. Mogelijk was het speekselspoor door de verlopen tijd vergaan of men had gebruik gemaakt van een kantoorsponsje."
A.M.D.G
schreef op 14 april 2019 om 21:40 uur :
Dit is wat ik MG heb beloofd, AG's onschuld bewijzen en telkens we hem/haar een bezoek brachten glunderde hij/zij als ik vertelde dat er tot hier toe geen enkel bewijs is dat hij de diefstal heeft gepleegd.
De afpersing ? Maakt hem niet medeplichtig aan de diefstal op zich.
Beheerdersantwoord van: A.M.D.G
Beste Anna,
Zijn er wel medeplichtigen ?
Zijn er wel medeplichtigen ?
schreef op 10 april 2019 om 21:15 uur :
Arsene Goedertier had ontegensprekelijk met de zaak te maken maar verdient het niet om zomaar zonder bewijs als "de dief" de geschiedenis in te gaan. Ook hij verdient het voordeel van de twijfel ... eeuwig ... Dus zeg en schrijf in de toekomst "de vermoedelijke afperser" in plaats van "de dief"...
Arséne Goedertier is de afperser en handelde in deze alleen.
Hij is geen doorwinterde crimineel maar veeleer het 'slachtoffer' van zijn zelfingenomen ijdelheid, wanhoop, overtuigd van zichzelf, z'n intellect, zijn kunnen en ... van z'n "("speurders")mentaliteit" ... of misschien wel vooral (in alle senario's ; uiteindelijk) z'n verantwoordelijkheidszin en loyaliteit (hoe raar het ook klinkt) ...
"ne specialen mensch" zoals zijn tijdsgenoten hem omschreven ... en volgens zijn broer Valére; “hij was rap” ... vandaar misschien deze strapatsen.
Lees in de tijdslijn (item: Einde Duits onderzoek -17.09.1943) de conclusie van Henry Koehn, de Duitse onderzoeker; ... ik ben, na grondige studie en analyse, ... ik weet het niet, 'k ben in het geheel niet overtuigd ... ik twijfel heel sterk en wel omdat Koehn zijn conclusie baseert op een "roddel" (politieke afrekening Van De Wiele - Van Cauwelaert?), gekoppeld aan "wishfull thinking" van Julienne Minne en zijn interpretatie van de laatste woorden van A.G. (lees hier)...
De combinatie van een maatschappelijke stand hoog te houden (hoe toepasselijk ... "de eer van een der meest achtbare families" - brief 4) , een ontwikkelde "speurders"mentaliteit , de tot de verbeelding sprekende figuren als "Arséne Lupin", "M. Gordon", of misschien wel geïnspireerd door Adam Worth (kunstdiefstal Hertogin van Devonshire - Londen 1876), de heel rijke geest ("specialen mensch"), de persoonlijke en vooral onrechtstreekse gevolgen van het Plantexel debacle (“hij was rap”), misgelopen leningen en ernstige liquiditeitsproblemen zijn in ieder geval een gevaarlijke cocktail om tot zo'n (spectaculaire) daad denken te moeten overgaan... het is niet onmogelijk dat Arséne Goedertier ALLES ALLEEN heeft bedacht en uitgevoerd ... de chronologie heeft er alle schijn van.
"ne specialen mensch", de bergplaats navenant ...
... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... Arséne Goedertier overtreft Arséne Lupin ...
De bergplaats ?
Laten we aannemen dat de RR zich nog steeds in de initiele bergplaats bevinden ... (Wat mijn mening is, alle theorieën ten spijt ...)
Om een inzicht te krijgen in een mogelijke bergplaats moeten we, los van de beweegredenen van de diefstal, m.i. uitgaan van twee mogelijkheden;
In het tweede geval lijkt het heel onwaarschijnlijk (Brief 1 - 30 april '34 - "Ik alleen weet ...", Brief 12 - 20 september '34 - "een gedeelte van ipv het gehele paneel SJ" en Brief 14 - na 01 november'34 - "materiële onmogelijkheid" ) dat het paneel zich in het St Baafs (of rechtstreeks gerelateerd) zou bevinden. Hieruit volgt dat het paneel kort na de diefstal moet zijn ondergebracht op een plaats die voldoet aan een aantal criteria.
De (terrein)kennis, alle verschillende aspecten van veiligheid, de anonimiteit, ja, zelfs eventueel "schuldinzicht" (Citaat AG "verplaatst is niet gestolen" / brief 13 : "Ik was mijn handen en ik vertrek, met gerust gemoed ..."/ sterfbed; "mijn geweten is gerust"") en de mogelijkheid tot handelen moet in die periode voor handen zijn geweest ... voeg daarbij nog de verklaringen en handelingen uit de onmiddellijke omgeving (echtgenote, broer, ... ) van A.G.
In deze site zit een locatie (weliswaar geen exacte, punctuele bergplaats) in de omgeving van de St Baafskathedraal - "Je chercherait autour de St-Bavon (of autour de la cathédrale)" | "Déplacer n'est pas voler"- die volledig voldoet aan de tweede mogelijkheid. Waarom deze realistische locatie nooit werd onderzocht/belicht is voor mij een raadsel en verdient nader onderzocht te worden ... (vooral waarom deze plaats nooit in het vizier is gekomen, niettegenstaande de bestaande linken )
Wil je weten waar ? Speel het Stadsspel
... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... Volg dit verhaal ook op facebook : fb.com/recht.vaardige.ers
Arséne Goedertier is de afperser en handelde in deze alleen.
Hij is geen doorwinterde crimineel maar veeleer het 'slachtoffer' van zijn zelfingenomen ijdelheid, wanhoop, overtuigd van zichzelf, z'n intellect, zijn kunnen en ... van z'n "("speurders")mentaliteit" ... of misschien wel vooral (in alle senario's ; uiteindelijk) z'n verantwoordelijkheidszin en loyaliteit (hoe raar het ook klinkt) ...
"ne specialen mensch" zoals zijn tijdsgenoten hem omschreven ... en volgens zijn broer Valére; “hij was rap” ... vandaar misschien deze strapatsen.
Lees in de tijdslijn (item: Einde Duits onderzoek -17.09.1943) de conclusie van Henry Koehn, de Duitse onderzoeker; ... ik ben, na grondige studie en analyse, ... ik weet het niet, 'k ben in het geheel niet overtuigd ... ik twijfel heel sterk en wel omdat Koehn zijn conclusie baseert op een "roddel" (politieke afrekening Van De Wiele - Van Cauwelaert?), gekoppeld aan "wishfull thinking" van Julienne Minne en zijn interpretatie van de laatste woorden van A.G. (lees hier)...
De combinatie van een maatschappelijke stand hoog te houden (hoe toepasselijk ... "de eer van een der meest achtbare families" - brief 4) , een ontwikkelde "speurders"mentaliteit , de tot de verbeelding sprekende figuren als "Arséne Lupin", "M. Gordon", of misschien wel geïnspireerd door Adam Worth (kunstdiefstal Hertogin van Devonshire - Londen 1876), de heel rijke geest ("specialen mensch"), de persoonlijke en vooral onrechtstreekse gevolgen van het Plantexel debacle (“hij was rap”), misgelopen leningen en ernstige liquiditeitsproblemen zijn in ieder geval een gevaarlijke cocktail om tot zo'n (spectaculaire) daad denken te moeten overgaan... het is niet onmogelijk dat Arséne Goedertier ALLES ALLEEN heeft bedacht en uitgevoerd ... de chronologie heeft er alle schijn van.
"ne specialen mensch", de bergplaats navenant ...
... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... Arséne Goedertier overtreft Arséne Lupin ...
De bergplaats ?
Laten we aannemen dat de RR zich nog steeds in de initiele bergplaats bevinden ... (Wat mijn mening is, alle theorieën ten spijt ...)
Om een inzicht te krijgen in een mogelijke bergplaats moeten we, los van de beweegredenen van de diefstal, m.i. uitgaan van twee mogelijkheden;
- ... AG was fysiek aanwezig bij de diefstal
- ... AG was NIET fysiek aanwezig bij de diefstal (werd er later bij betrokken of was de opdrachtgever)
In het tweede geval lijkt het heel onwaarschijnlijk (Brief 1 - 30 april '34 - "Ik alleen weet ...", Brief 12 - 20 september '34 - "een gedeelte van ipv het gehele paneel SJ" en Brief 14 - na 01 november'34 - "materiële onmogelijkheid" ) dat het paneel zich in het St Baafs (of rechtstreeks gerelateerd) zou bevinden. Hieruit volgt dat het paneel kort na de diefstal moet zijn ondergebracht op een plaats die voldoet aan een aantal criteria.
De (terrein)kennis, alle verschillende aspecten van veiligheid, de anonimiteit, ja, zelfs eventueel "schuldinzicht" (Citaat AG "verplaatst is niet gestolen" / brief 13 : "Ik was mijn handen en ik vertrek, met gerust gemoed ..."/ sterfbed; "mijn geweten is gerust"") en de mogelijkheid tot handelen moet in die periode voor handen zijn geweest ... voeg daarbij nog de verklaringen en handelingen uit de onmiddellijke omgeving (echtgenote, broer, ... ) van A.G.
In deze site zit een locatie (weliswaar geen exacte, punctuele bergplaats) in de omgeving van de St Baafskathedraal - "Je chercherait autour de St-Bavon (of autour de la cathédrale)" | "Déplacer n'est pas voler"- die volledig voldoet aan de tweede mogelijkheid. Waarom deze realistische locatie nooit werd onderzocht/belicht is voor mij een raadsel en verdient nader onderzocht te worden ... (vooral waarom deze plaats nooit in het vizier is gekomen, niettegenstaande de bestaande linken )
Wil je weten waar ? Speel het Stadsspel
... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... Volg dit verhaal ook op facebook : fb.com/recht.vaardige.ers